Ο (ατυχής) πατέρας του φοιτητή βρίσκεται στην πόλη που σπουδάζει ο γιος του για δουλειά και αποφασίζει να του κάνει μια ξαφνική επίσκεψη, για να διαπιστώσει πώς τα περνάει. Όταν έφτασε όμως στο σπίτι που έμενε ο γιος του, μαζί με άλλους φοιτητές, ήταν αργά το βράδυ. Χτυπάει, ξαναχτυπάει τίποτα.
Με τα πολλά, μια φωνή ακούγεται από ένα παράθυρο του επάνω ορόφου:
-Ποιος είσαι και τι θες;
-Εδώ μένει ο Νίκος Ποτηρόπουλος; ρωτάει ο πατέρας.
-Ναι. Ας τον μπροστά στην πόρτα και θα τον μαζέψουμε το πρωί.
Περίοδος της ποτοαπαγόρευσης, μπαίνει σε μια κάβα ένας με μια τσάντα γεμάτη βούτυρο και ρωτάει τον ιδιοκτήτη:
- Μήπως έχεις κανένα ποτάκι, ρε φίλε;
- Καλά ρε συ, δεν ξέρεις για την ποτοαπαγόρευση; Τρελός είσαι;
- Αφού ξέρω ότι στο κελάρι σου έχεις Campari, ας τα αυτά!
- Καλά, αφού ξέρεις το μυστικό περίμενε λίγο.
Πάει λοιπόν κάτω και του φέρνει ένα Campari.
Του το δίνει, πληρώνει ο άλλος και πάει να φύγει.
- Καλά, έτσι θα βγεις έξω; Είσαι σοβαρός; Θα μας κάψεις και τους δύο.
- Δίκιο έχεις, συμφωνεί κι ο άλλος. Θα το κρύψω στο βούτυρο μέσα.
Συμπέρασμα;;;
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ 'ΧΕΙ ΒΟΥΤΥΡΟ ΚΙ ΑΥΤΟΣ ΚΡΥΦΟ CAMPARI!!!!!!!!!!!!!!!!!!!