Περπατά ένας ανθρωποφάγος στην ζούγκλα του Αμαζονίου. Συναντά κάποιον και τον ρωτά:
- Είσαι ο Μανώλης;
- Όχι, λέει εκείνος.
- Τότε θα σε φάω! λέει και τον τρώει.
Παρακάτω συναντά έναν άλλο και του ρωτάει:
- Μήπως είσαι ο Μανώλης;
- Όχι.
- Τότε θα σε φάω!
Συνεχίζεται αυτό με κάθε άνθρωπο που συναντά. Στο τέλος συναντά έναν άλλο:
- Μήπως είσαι ο Μανώλης;
- Ναι, ο Μανώλης είμαι!
- Αντε ρε Μανώλη! Και έφαγα τον κόσμο για να σε βρω!
Ενα νεαρό ζευγάρι κάθεται στο πάρκο και συζητάει.
- Κώστα, λέει η γυναίκα, πες μου, τα μάτια μου δε λάμπουν σαν αστέρια;
- Ναι, απαντά εκείνος.
- Και τα δόντια μου δεν αστράφτουν σαν μαργαριτάρια;
- Ναι, απαντά.
- Και τα μαλλιά μου δεν είναι καθαρό χρυσάφι μέσα στο φως του ήλιου;
- Ναι, απαντά και πάλι αυτός.
- Ω! Κώστα, μόνο εσύ ξέρεις να λες τόσο ποιητικά λόγια!