Ένας ανωγειανός δούλευε σε ένα μαιευτήριο σας μεταφορέας των εγκύων από το δωμάτιο στην αίθουσα τοκετού και αντίστροφα. Μια μέρα ήρθε για να γεννήσει μια πάρα πολύ χοντρή κυρία. Πονούσε η φουκαριάρα (ήταν η πρώτη της γέννα) και ούρλιαζε. Κατά την μεταφορά από το δωμάτιο στην αίθουσα τοκετού ο ανωγειανός που την μετέφερε τα είχε φτύσει από την κούραση γιατί όπως είπαμε ήταν θεόχοντρη. Ιδρωμένος και διαολισμένος αυτός, να ουρλιάζει από τους πόνους αυτή. Ξαφνικά η γυναίκα ένιωσε μια ανακούφιση και νόμισε ότι γέννησε. Ρωτάει λοιπόν στον ανωγειανό. Τό Κανά κύριε Γιώργο; Σηκώνει αυτός το σεντόνι με το οποίο ήταν σκεπασμένη και διαπιστώνει ότι το μόνο που είχε κάνει η κυρία ήταν μια χοντρή κουράδα.
Της λέει λοιπόν.
Κυρία μου, αν τα κάνατε έτσι τα παιδιά θα έκανα κάθε μέρα ένα!
Ενθουσιασμένος ο πατέρας που ο γιός του πέρασε στο πανεπιστήμιο λέει :
- Γιέ μου τώρα που πέρασες στο πανεπιστήμιο , τι δώρο θες να σου κάνω ;
- Τίποτα το σπουδαίο , λέει και ο γιός , ένα ραδιοκασετόφωνο .
Εντάξει φθηνά τη γλιτώσαμε , σκέφτηκε ο πατέρας .
Και ο γιός συμπληρώνει :
- Μόνο που πρέπει να έχει ένα Κάμπριο αμάξι γύρω του !