Ένας ανωγειανός δούλευε σε ένα μαιευτήριο σας μεταφορέας των εγκύων από το δωμάτιο στην αίθουσα τοκετού και αντίστροφα. Μια μέρα ήρθε για να γεννήσει μια πάρα πολύ χοντρή κυρία. Πονούσε η φουκαριάρα (ήταν η πρώτη της γέννα) και ούρλιαζε. Κατά την μεταφορά από το δωμάτιο στην αίθουσα τοκετού ο ανωγειανός που την μετέφερε τα είχε φτύσει από την κούραση γιατί όπως είπαμε ήταν θεόχοντρη. Ιδρωμένος και διαολισμένος αυτός, να ουρλιάζει από τους πόνους αυτή. Ξαφνικά η γυναίκα ένιωσε μια ανακούφιση και νόμισε ότι γέννησε. Ρωτάει λοιπόν στον ανωγειανό. Τό Κανά κύριε Γιώργο; Σηκώνει αυτός το σεντόνι με το οποίο ήταν σκεπασμένη και διαπιστώνει ότι το μόνο που είχε κάνει η κυρία ήταν μια χοντρή κουράδα.
Της λέει λοιπόν.
Κυρία μου, αν τα κάνατε έτσι τα παιδιά θα έκανα κάθε μέρα ένα!
Κάθετε μια αλογόμυγα στην πλάτη ενός λυκόσκυλου.
-Τι είσαι εσύ; Ρωτάει απορημένη η αλογόμυγα.
Λυκόσκυλο! Απαντάει εκείνος. Ο πατέρας μου ήταν λύκος και η μητέρα μου σκύλος.
-Εσύ;
Εγώ είμαι αλογόμυγα.
-Α, καλά........Εσένα οι δικοί σου το παρακάνανε....