Ο άντρας τριγυρίζει στο σπίτι, κουρασμένος από τον πολύ ύπνο που έκανε. Πάει στο σαλόνι, ξαπλώνει στον καναπέ και φωνάζει τη γυναίκα του:
- Γυναίκααα!
- Ναι. Ότι θες πες το γρήγορα γιατί έχω πολλές δουλειές...
- Γλυκιά μου, στεναχωριέμαι να σε βλέπω να κουράζεσαι...
- Αχ..., λέει η γυναίκα, ευτυχώς που με καταλαβαίνεις.
- Σε παρακαλώ, φέρε μου μια μπίρα και κλείσε μου την πόρτα για να μην σε βλέπω και με πάρουν τα κλάματα...
Τρεις συνταξιούχοι κάθονται στο καφενείο:
- Θανάσης: Αφήστε ρε παιδιά δεν περίμενα ότι θα καταντήσω έτσι. Προχθές μου ζήτησε η εγγονή μου να την διαβάσω και δεν έβλεπα τα γράμματα. Ποιος εγώ που χτύπαγα πουλί στα διακόσια μέτρα.
- Κώστας: Που να δείτε τι έπαθα εγώ. Πήγα να δω ένα φίλο, τον Μήτσο που μένει στον πρώτο όροφο, μόνο δεκαεπτά σκαλοπάτια και φούσκωσα. Ποιος εγώ που για προθέρμανση έτρεχα μαραθώνιο!
- Αχιλλέας: Και που να σας πω τι έχω πάθει εγώ. Προχθές ήρθε η Σβετλάνα να μου καθαρίσει το σπίτι. Ανέβηκε στην σκάλα, εγώ από κάτω κοίταζα. Έχει μία σωματάρα... Την κατέβασα από την σκάλα, το ένα έφερε το άλλο και το κάναμε! Όταν τελειώσαμε, γυρνάει θυμωμένη και μου λέει. Αμάν κύριε Πάνος τρίτη φορά σήμερα, τι έχετε πάθει! Είδατε ρε παιδιά, ξεχνάω, ξεχνάω...