Τελικός κυπέλλου ποδοσφαίρου στη ζούγκλα. Σε ένα ξέφωτο έχουν βάλει δοκάρια και έχουν φτιάξει γήπεδο.
Στον τελικό αναμετρούνται οι ελέφαντες με τα μυρμήγκια.
Ο αγώνας βρίσκεται στο 89΄ και το σκορ είναι 0-0.
Τα περιθώρια στενεύουν, ο χρόνος κυλά.... Ένα επιθετικό χαφ των μυρμηγκιών, το δεκάρι το καλό αποφασίζει να πάρει την ομάδα στην πλάτη του...
Αρχίζει τις ντρίμπλες και τις επελάσεις... Περνάει έναν...δύο...τρεις ελέφαντες και κατεβαίνει προς το αντίπαλο τέρμα.... Αλλεπάλληλες ντρίμπλες... περνάει όλη την ομάδα και βγαίνει τετ-α-τετ με τον τερματοφύλακα.... Του κάνει μια προσποίηση... ο ελέφαντας 'μασάει' και πάει να πέσει στην άλλη γωνία.... Το μυρμήγκι πάει να σπρώξει τη μπάλα προς τα δίχτυα... Εκεί όμως που είναι έτοιμο να κάνει το πλασέ, του δίνει μια ο ελέφαντας με την πατούσα του, το πατάει και το λιώνει! Σηκώνεται έξαλλος ο προπονητής των μυρμηγκιών και με νεύματα λέει:
- ...Εεε!!! Άμα είναι να παίξουμε και εμείς έτσι!
Μια μέρα ξεκίνησε ο μπαμπάς χελώνα, η μαμά χελώνα και το χελωνάκι να πάνε για πικνίκ σε απόσταση ενός χιλιομέτρου. Αφού λοιπόν, για να φτάσουν στον προορισμό τους, πέρασαν δέκα χρόνια, κάθισαν να φάνε. Εκεί που άνοιξε η μαμά χελώνα το μπόλ με τα κεφτεδάκια διαπίστωσε ότι ξέχασε να πάρει μαζί της το νερό, το λέει στον μπαμπά χελώνα και αποφασίζουν να στείλουν το μικρό χελωνάκι να πάει να φέρει απο το σπίτι το νερό. Προτού ξεκινήσει το μικρό χελωνάκι να πάει να φέρει το νερό, τους λέει:
- Εγώ θα πάω, αλλά αν βάλει κανένας χέρι στα κεφτεδάκια, δέν πάω!
Μετά απο είκοσι δύο χρόνια δέ φάνηκε το μικρό χελωνάκι και ο πατέρας χελώνα λέει:
- Εγώ αρχίζω να τρώω γιατί με έχει κόψει η πείνα.
Τότε η μαμά χελώνα άρχισε να φέρνει αντιρρήσεις, αλλά με λίγη δυσκολία εκείνος κατάφερε να την πείσει.
Κάποια στιγμή αφου είχαν φάει απο πέντε κεφτεδάκια ο καθένας, πετάγεται πίσω απο τους θάμνους το μικρό χελωνάκι και τους λέει:
- Έτσι είστε έ; Τρώτε τα κεφτεδάκια! Δέν πάω για νερό!