Ήταν ένας τύπος, ναυαγός σε ένα νησί για κάνα δύο χρόνια. Μια μέρα βλέπει μια γυναικάρα με στολή κατάδυσης να ξεπροβάλει από τη θάλασσα και να τον πλησιάζει με βήμα λικνιστικό. Απορημένος αυτός τρέχει κοντά της:
- Πώς βρέθηκες εσύ εδώ;
- Δεν μου λες παίδαρε, από πότε έχεις να καπνίσεις;
- Ε, δεν θα ναι και δύο χρόνια;
Ανοίγει τότε αυτή μια τσέπη της στολής και του δίνει ένα πακέτο τσιγάρα.
- Και δεν μου λες παίδαρε, από πότε έχεις να πιεις;
- Ε, δεν θα ναι και δύο χρόνια;
Ανοίγει τότε αυτή μία άλλη τσέπη της στολής και και του δίνει ένα μπουκάλι κρασί.
Αρχίζοντας να κατεβάζει το φερμουάρ της στολής:
- Και δεν μου λες παίδαρε, από πότε έχεις να διασκεδάσεις πραγματικά;
- Μην μου πεις ότι έχεις εκεί μέσα μπαστούνια του γκολφ, γιατί θα τρελαθώ !!!
" Η μητέρα έχει αγανακτήσει πια με τις διαβολιές του μικρού γιού της , που δεν της δίνει ούτε στιγμή ησυχίας και τον ρωτάει :
- Δε μου λες εσύ . Με τέτοια συμπεριφορά , πώς περιμένεις να πας στον παράδεισο ;
Ο μικρός το καλοσκέφτηκε για λίγο και μετά της απάντησε :
- Να σου πω . Θ αρχίσω να τρέχω μέσα - έξω , μέσα - έξω και θα χτυπάω την πόρτα δυνατά κάθε φορά , έτσι ώστε ο Aγιος Πέτρος ν αγανακτήσει και να πει :
« Για τ όνομα του θεού , Δημητράκη , ή έλα μέσα , ή μείνε έξω , αλλά πάψε να πηγαινοέρχεσαι » .