Γυρνάει ο Τοτός όλο χαρά σπίτι του. Τον ρωτάει η μάνα:
- Τί έγινε και είσαι τόσο χαρούμενος;
- Να, λέει ο Τοτός, πήγαινα στο σχολείο και βλέπω τον μπαμπά στο αυτοκίνητο με την θεία. Τους ακολούθησα στο παρκάκι και εκεί είδα τον μπαμπά να την φιλάει και να...
- Καλά, του λέει η μάνα του, το βράδυ που θα κάτσουμε να φάμε και θα είναι κι ο πατέρας σου θα μας την πεις την ιστορία σου.
Το βραδυ ο Τοτός όλο χαρά κάθεται στο τραπέζι. Του λέει η μάνα του:
- Τοτό πες την ιστορία σου.
- Το πρωί πήγαινα στο σχολείο και βλέπω τον μπαμπά στο αυτοκίνητο με την θεία. Τους ακολούθησα στο παρκάκι και εκεί είδα τον μπαμπά να την φιλάει, να της βγάζει τα ρούχα και να της κάνει ότι κάνει και ο θείος στην μαμά όταν ο μπαμπάς λείπει ταξίδι.
Στην αίθουσα αναμονής μιας μαιευτικής κλινικής ένας τύπος καπνίζει σαν φουγάρο, με μάτια κρεμασμένα και κόκκινα από την αϋπνία, και κάνει βόλτες πάνω κάτω την αίθουσα.
Ξαφνικά, η πόρτα της αίθουσα ανοίγει και η νοσοκόμα που σκάει μύτη, κοιτάζει μια κατάσταση με ονόματα και λέει:
- Ο κύριος Πετρίδης;
Ο τύπος παρατάει το τσιγάρο και με προσδοκία λέει:
- Ναι;
- Συγχαρητήρια, είναι αγόρι. Αυτή τη στιγμή είναι στο θάλαμο τρία μαζί με όλα τα άλλα μωρά. Μπορείτε να πάτε να το δείτε.
Ο κύριος Πετρίδης, βουτάει έξω από την αίθουσα, διασχίζει τους διαδρόμους, φτάνει στην αίθουσα τρία, και εκεί σταματάει στιγμιαία για να πανικοβληθεί. Η αίθουσα είναι γεμάτη με κούνιες με νεογέννητα που κλαίνε αλύπητα. Ένας γιατρός με μια κατάσταση ονομάτων στο χέρι στέκεται στη γωνιά διαβάζοντας την.
Ο κύριος Πετρίδης φορτσάρει προς τον γιατρό, τον βουτάει από το γιακά και αρχίζει να φωνάζει με ανυπομονησία:
- Που είναι ο γιος μου, θέλω να δω τον γιο μου ...
- Ο κύριος Πετρίδης; ρωτάει ατάραχος ο γιατρός.
- Ναι.
Πριν προλάβει να αρθρώσει νέα αιτήματα ο κύριος Πετρίδης, ο γιατρός πλησιάζει μια πιο παρακεί κούνια, βουτάει με δύναμη το βρέφος από μέσα, το φέρνει δύο γύρες πάνω από το κεφάλι του για να αποκτήσει αρκετή ταχύτητα, το κοπανάει με φοβερή δύναμη στον κοντινότερο τοίχο, και ενώ το μωρό έχει αρχίσει να αιμορραγεί, το πετάει κάτω και αρχίζει να το πατάει με μίσος στο κεφάλι, με φανερό σκοπό να του λιώσει το κρανίο ...
Ο γιατρός σταματάει απότομα, και γυρίζει στον αποσβολωμένο κύριο Πετρίδη:
- Φοβήθηκες κουφάλα, ε; Πεθαμένο ήταν.