Δυο πατέρες μιλάνε μεταξύ τους για τα παιδιά τους. Ο πρώτος λέει στον δεύτερο:
- Το δικό μου το παιδί είναι πολύ κουτό. Του έδωσα ένα τάλιρο και του είπα να πάει να μου αγοράσει ένα ηλεκτρικό ψυγείο και να φαντασθείς ότι πήγε .
- Αμ, και το δικό μου παιδί, λέει ο δεύτερος, δεν πάει πίσω. Να φανταστείς ότι τον έστειλα να πάει στο καφενείο να δει αν είμαι εκεί και ο αθεόφοβος πήγε.
Στο δρόμο συναντιούνται τα δύο παιδιά. Και λέει το ένα παιδί στο άλλο:
- Ο πατέρας μου έστειλε να πάω να του αγοράσω με ένα τάλιρο ένα ηλεκτρικό ψυγείο και δεν μου είπε τι μάρκα το θέλει. Δεν είναι κουτός;
- Αμ, ο δικός μου; απαντά το άλλο παιδί. Είναι πιο κουτός, γιατί με έστειλε να πάω να δω στο καφενείο αν είναι εκεί, λες και δεν μπορούσε να τηλεφωνήσει για να μάθει!
( Συζήτηση ασθενή με έναν γιατρό του δημοσίου )
( Γιατρός ) - Παραδέχομαι ότι η περίθαλψή εδώ μέσα δεν είναι ιδανική , αλλά με το μισθό που παίρνω κι αυτά που κάνω πολλά είναι.
( Ασθενής ) - Τι σχέση έχουν τα λεφτά γιατρέ εδώ ; Πρόκειται για ανθρώπινες ζωές ! Μην ξεχνάτε ότι έχετε δώσει όρκο ! ...
( Γιατρός ) - Τι όρκο ;
( Ασθενής ) - Όταν πήρατε το πτυχίο σας , δεν ορκισθήκατε να αφοσιωθείτε με αυταπάρνηση στην ανακούφιση του ανθρώπινου πόνου ;
( Γιατρός ) - Α , τότε
νεανικές απερισκεψίες.