Είναι ο Μητσοτάκης και ο Παπανδρέου καλεσμένοι σε επίσημο δείπνο με κόκκινα χαλιά, χρυσά μαχαιροπήρουνα κ.λ.π.
Ο Μητσοτάκης θαμπωμένος από τα χρυσά πιρούνια, αποφασίζει να πάρει ένα, και το βάζει κρυφά στην τσέπη του.
Ο Παπανδρέου, όντας και αυτός ενθουσιασμένος από τα πολυτελή μαχαιροπήρουνα αποφασίζει και εκείνος να αρπάξει ένα.
Όμως λόγω της μεγάλης ηλικίας του, έτρεμαν τα χέρια του με αποτέλεσμα να μην τα καταφέρνει.
Ο Μητσοτάκης τον κορόϊδευε...
Θυμωμένο ο Παπανδρέου αποφασίζει να του δώσει ένα μάθημα, οπότε καλεί τον σερβιτόρο.
- Παιδί μου, επειδή σε συμπάθησα πολύ, θα επιθυμούσα να σου δείξω κάποιες μαγικές μου ικανότητες. Πάρε αυτό το χρυσό πιρούνι και βάλτο στην τσέπη μου..
Όντως ο σεριτόρος το έκανε. Ύστερα με απορία τον ρωτά:
- Και τι θα γίνει με το πιρούνι κ. Παπαδρέου;
- Α, αφού σου είπα ότι έχω μαγικές ικανότητες! Ψάξε στην τσέπη του Μητσοτάκη και θα δεις που το βρείς!
Μια οικογένεια χελωνών, αποφάσισε να πάει εκδρομή.
Μαζεύουν ότι χρειάζονταν και ξεκινάνε.
Μετά από εφτά χρόνια περπάτημα, φτάνουν στον προορισμό τους! Απλώνουν κάτω για να φάνε (όλα τα καλά) και τι να δουν, τους έλειπε το αλάτι. Τι να κάνουν, κάποιος έπρεπε να πάει πίσω και να το φέρει.
Αποφασίζουν να πάει ο μικρότερος, και του λένε ότι θα τον περιμένουν για να φάνε όλοι μαζί, αλλά αυτός δεν τους πίστευε και δεν ήθελε να πάει.
Πες πες, τελικά τον πείθουν και ξεκινάει.
Περνάει ένας χρόνος, περνάνε δυο χρόνια... στα έξι χρόνια, λέει ο μπαμπάς:
- Δεν γίνεται να περιμένουμε άλλο, ξεκινήστε να φάμε.
Κι εκείνη τη στιγμή βγαίνει φωνάζοντας το χελωνάκι πίσω απ' το δέντρο που είχε κρυφτεί, εκεί κοντά, και τους λέει:
- Το ήξερα εγώ πως δεν θα με περιμένατε, και γι αυτό δεν πήγα!