Φίλε μου, εσύ που κάνεις τον κόπο να διαβάσεις αυτό εδώ το κείμενο, άκουσε μια συμβουλή. Μην διαβάσεις παρακάτω. Δεν έχει τίποτα να σου πει αυτό το κείμενο. Τίποτα απολύτως, κανένα νόημα, καμμιά ουσία.
Σε βλέπω όμως αρκετά επίμονο και περίεργο, ακόμη, θα έλεγα. Συνεχίζεις ακόμη να διαβάζεις. Μα αφού σου είπα, αυτό το κείμενο δεν έχει τίποτα να σου δώσει. Εσύ εκεί. Επιμένεις. Σε έχει φάει η περιέργεια. Εχεις ήδη φτάσει στην μέση κι όμως συνεχίζεις ακόμη να διαβάζεις. Όταν όμως φτάσεις στο τέλος και συνειδητοποιήσεις ότι δεν έβγαλες τίποτα, μην τα βάλεις μαζί μου.
Εγώ σε είχα προειδοποιήσει. Για όλα φταίει η ακατανίκητη περιέργειά σου, που ενώ σου λέω, από την αρχή, ότι αυτό το κείμενο γράφτηκε απλά για να γραφτεί, εσύ εξακολουθείς να επιμένεις να το διαβάσεις ολόκληρο.
Σταμάτα να διαβάζεις τώρα. Όσο είναι ακόμη καιρός. Δείξε δυνατός. Δείξε ότι έχεις θέληση. Έχεις ακόμη λίγο χρόνο για να αλλάξεις γνώμη. Είσαι όμως τόσο ξεροκέφαλος που το έφτασες στο τέλος του. Και τώρα που το τέλειωσες, μπράβο σου! Τι κατάλαβες;
Ήταν ο Τοτός και είχε μάθημα στο σχολείο. Καποια στιγμή βλέπει έξω απ' το παράθυρο μια χελώνα, η οποία ήταν πάνω σε μια άλλη χελώνα. Ρωτάει λοιπόν τη δασκάλα του:
- Κυρία, τι κάνουν εκεί οι χελώνες;
- Η μία έχει χτυπήσει και η άλλη την βοηθά να πάει στο νοσοκομείο, λέει η δασκαλα.
- Και ο Τοτός:
- Μα καλά, είναι ανάγκη να πάνε γαμιώντας;;;