Δύο φίλες συναντώνται τυχαία στο δρόμο :
- " Τα έμαθες τα νέα ; Χθες πήρα για πρώτη φορά το αυτοκίνητο του άντρα μου και έπαθα μεγάλη ζημιά . Ένας ατζαμής έπεσε πάνω στο αμάξι και το έκανε σμπαράλια ! "
- "Αλήθεια ! Μα πως έγινε αυτό ; Μήπως έτρεχες ; "
- " Αντιθέτως ! Πήγαινα μόνο με εξήντα χιλιόμετρα . "
- " Τότε ; Έτρεχε εκείνος ; "
- " Και να `θελε δε μπορούσε . Ήταν σταματημένος και δεν ήταν καν μέσα στο αυτοκίνητο του ! "
Είναι ένας Κερκυραίος , ένας Κεφαλλονίτης κι ένας Λευκαδίτης , που βρήκαν κάπου σ ένα αραχνιασμένο, σκοτεινό υπόγειο ένα λυχνάρι, απ αυτά τα μυστήρια με τα τζίνι .
Το τρίψανε και ξεπετάχτηκε το τζίνι .
- " Έχετε ο καθένας από μια ευχή, θα σας την πραγματοποιήσω και μετά φεύγω " , λέει το τζίνι .
- " Ψαράς είμ εγώ , ψαράς είν ο πατέρας μου , ψαράς ήταν κι ο παππούς μου κι ο γιός μου ψαράς θα γίνει κι αυτός . Θέλω να γεμίσουν οι ωκεανοί και τα πέλαγα με ψάρια . ", λέει ο Λευκαδίτης .
- " Έγινε ! ", λέει το τζίνι και πραγματοποιήθηκε η ευχή .
- " Θέλω έναν τείχος γύρω απ όλη την Κέρκυρα , έτσι που τίποτα να μη μπορεί να μπει μέσα . , λέει έκθαμβος ο Κερκυραίος .
Μ ένα κροτάλισμα των δακτύλων , το τζίνι πραγματοποιεί κι αυτήν την ευχή .
- " Δε μου το ξαναλές αυτό το περί τείχους ; ", ρωτά ο Κεφαλλονίτης .
- " Να , είναι γύρω στα πενήντα μέτρα ψηλό , 20 μέτρα φαρδύ και τίποτα δεν μπορεί ούτε να μπει ούτε να βγει από εκεί , " λέει το τζίνι .
- " Εντάξει . Γέμισέ το με νερό τώρα ! " , λέει ο Κεφαλλονίτης .