Αρρώστησε η μητέρα του Γιωρίκα, και έπρεπε να πάει να την δει. Αποφάσισε να αφήσει λοιπόν στην θέση του στο μπαρ τον Κωστίκα, και άρχισε να του δίνει συμβουλές.
- Λοιπόν, τα πράγματα είναι απλά. Όλοι οι πελάτες εδώ είναι καλοί και φιλικοί. Το πιο δύσκολο που έχεις να αντιμετωπίσεις είναι κάποιοι κωφάλαλοι που έρχονται εδώ κάθε βράδυ.
- Καλά, ρε Γιωρίκα, αφού είναι κωφάλαλοι πώς θα ξέρω τι θέλουν; ρωτάει ο Κωστίκας.
- Α, το έχουμε ταχτοποιήσει αυτό. Εγώ με αυτούς έχουμε βρει συνθήματα. Όταν σου δείχνουν ένα δάχτυλο, θα τους πηγαίνεις Gordons, όταν σου δείχνουν 2, θα τους πηγαίνεις βότκα και όταν σου δείχνουν 3 θα τους πηγαίνεις ουίσκι...
Το επόμενο απόγευμα στο μαγαζί έρχονται και οι κωφάλαλοι.
Δείχνουν 1 με το δάχτυλο, του πάει Gordons. Δείχνουν 2, τους πάει βότκα. Δείχνουν 3, τους πάει ουίσκι.
Μετά από λίγο βλέπει και τους 3 να κοιτάνε το ταβάνι με τα στόματα ανοιχτά. Δεν ξέρει τί σημαίνει αυτό και τηλεφωνεί στον Γιωρίκα.
- Α, έλα ρε, αυτό δεν είναι τίποτε, λέει ο Γιωρίκας!
- Τότε τί έχουν πάθει; ρωτάει ο Κωστίκας;
- Τίποτε ρε... Μεράκλωσαν και τραγουδάνε...
Ένας δικηγόρος μόλις έχει εγκατασταθεί στο νέο του γραφείο. Λοιπόν σκέφτεται τι μπορεί να κάνει για να αποκτήσει πελάτες. Μετά από κάμποση ώρα ένας κύριος μπαίνει στο γραφείο του δικηγόρου. Αμέσως λέει να βάλει σε εφαρμογή το σχέδιο του. Έτσι σηκώνει το τηλέφωνο του, και λέει:
- Δυστυχώς δεσποινίς Ωνάση, δεν μπορώ να αναλάβω την υπόθεση σας. Είμαι πνιγμένος στη δουλειά. Πάρτε με σε ένα μήνα, μήπως και μπορέσω να σας βοηθήσω.
Κλείνει το τηλέφωνο και λέει στο κύριο που περιμένει:
- Σε τι θα μπορούσα να σας εξυπηρετήσω;
- Τίποτα, είμαι από την Ο.Τ.Ε. ήρθα για να συνδέσω το τηλέφωνο.