Μπαμπάς: - Δεν μου αρέσει καθόλου ο τύπος με τον οποίο βγαίνεις... Είναι αλήτης, άχρηστος, ηλίθιος και δεκαπέντε χρόνια μεγαλύτερός σου.
Κόρη: - Κάνεις λάθος, μπαμπά. Δεν είναι καθόλου ηλίθιος και καθόλου άχρηστος. Να φανταστείς ότι από τότε που βγαίνουμε μαζί, με γιάτρεψε από εκείνη την αρρώστια που με έπιανε κάθε μήνα!
Ήταν μία ηλικιωμένη γυναίκα και κάλεσε τις δύο καλύτερές της φίλες, την Φωτεινή και την Δέσπω, στο σπίτι της για καφεδάκι.
Λίγο πριν έρθουν, για να μην ξεχάσει να τους σερβίρει καφέ, βάζει η Θάλεια το ξυπνητήρι να χτυπήσει.
Βάζει και δεύτερο ξυπνητήρι για να θυμηθεί και το νερό.
Βάζει και τρίτο για να τους φέρει και γλυκό του κουταλιού.
Έρχονται οι φίλες, χτυπάει το πρώτο ξυπνητήρι, τους φέρνει καφέ.
Χτυπάει το δεύτερο ξυπνητήρι, τους ξαναφέρνει καφέ.
Χτυπάει το τρίτο ξυπνητήρι, και αντί για γλυκό του κουταλιού, τους ξαναφέρνει καφέ.
Πέρασε η ώρα και είπαν οι φίλες να πηγαίνουν σιγά-σιγά.
Βγαίνουν στον δρόμο και λέει η Φωτεινή:
- Κοίτα την τσιγκούνα την Θάλεια! Ούτε έναν καφέ δεν είπε να μας σερβίρει!
Και λέει η Δέσπω:
- Καλέ τι λες!! Ζεί η Θαλεια;!