Μια γιαγιά είχε δύο εγγόνια. Το ένα ήταν καλό παιδί και την αγαπούσε πάρα πολύ. Το άλλο όμως ήταν κακό και πονηρό και δεν ήθελε ούτε να τη βλέπει. Μια μέρα λοιπόν πάει η γιαγιά να βρει το καλό της εγγονάκι, μπαίνει στο ασανσέρ, πατά το κουμπί, αλλά γίνεται διακοπή ρεύματος και κλείνεται μέσα.
Αμέσως, ο εγγονός της καλεί την πυροσβεστική και η γιαγιά απεγκλωβίζεται. Την άλλη μέρα βλέπει έξω από το σπίτι του μια ΠΟΡΣΕ με ένα σημείωμα:
- "Με αγάπη, η γιαγιά σου."
Μια άλλη μέρα, πάει η γιαγιά να βρει τον άλλο της εγγονό. Μπαίνει στο ασανσέρ, αλλά και πάλι για κακή της τύχη κλείνεται μέσα. Τότε το κακό εγγόνι, κόβει τα καλώδια του ασανσέρ, το ασανσέρ πέφτει και η γιαγιά συνθλίβεται!
Την άλλη μέρα, λοιπόν, βλέπει έξω από το σπίτι του μια ΜΕΡΣΕΝΤΕΣ παρκαρισμένη, με το σημείωμα:
- "Με αγάπη. Ο παππούς σου!"
Με την επέκταση του ηλεκτρισμού στην Κρήτη, ένας Νομάρχης επισκέπτεται ένα χωριό.
Μπαίνει και στο σπίτι μίας γριάς χωριάτισσας και τη ρωτά:
- Ε, πως τα πας θεία; Τώρα έχεις και ηλεκτρικό στο σπίτι σου.
- Ναι, παιδί μου, έχω.
- Και πόσο πληρώνεις το μήνα;
- Εγώ, παιδί μου, δεν πληρώνω πολύ, γιατί τ` ανάβω μόνο για να βρω τα σπίρτα.
Κι απόης (1) ανάβω το λύχνο μου.
(1) = έπειτα