Ένας άντρας μέσα σε ένα αερόστατο συνειδητοποιεί ότι έχει χαθεί. Μειώνει ύψος και βλέπει έναν άλλο άντρα από κάτω.
Κατεβαίνει κι άλλο και φωνάζει:
- Συγγνώμη, μπορείτε να με βοηθήσετε; Υποσχέθηκα σε ένα φίλο ότι θα τον συναντούσα εδώ και μια ώρα, αλλά δεν ξέρω πού είμαι.
Ο άντρας από κάτω του απαντάει:
- Είσαι σε ένα αερόστατο ζεστού αέρα σε ύψος περίπου δεκαπέντε μέτρων. Βρίσκεσαι στις 38 μοίρες ανατολικά γεωγραφικό μήκος και στις 23 μοίρες βόρεια γεωγραφικό πλάτος.
- Μήπως είσαι κομπιουτεράς; ρωτάει ο αιωρούμενος.
- Ναι, είμαι, λέει εκείνος στο έδαφος. Πώς το κατάλαβες;
- Κοίτα, ό,τι μου είπες είναι τεχνικά σωστό, αλλά δεν έχω ιδέα τι να κάνω με την πληροφορία που μου έδωσες και το γεγονός παραμένει ότι είμαι ακόμα χαμένος. Ειλικρινά, δε με βοήθησες και πολύ ως τώρα.
Ο από κάτω λέει:
- Kι εσύ πρέπει να είσαι manager.
- Πράγματι! Εσύ πώς το κατάλαβες;
- Κοίτα, δεν ξέρεις πού είσαι, ούτε πού πας. Έχεις ανέλθει στο ύψος σου χάρη σε μια μεγάλη φούσκα. Έδωσες μια υπόσχεση πού δεν γνωρίζεις πώς να την κρατήσεις, και περιμένεις από τους από κάτω σου να λύσουν τα προβλήματά σου. Το θέμα είναι ότι βρίσκεσαι ακριβώς στην ίδια κατάσταση όπου βρισκόσουν πριν με ρωτήσεις, αλλά, κατά κάποιο τρόπο, τώρα μοιάζει να είναι δικό μου σφάλμα.
Ο Θεός ρίχνει μια ματιά στη γη και βλέπει σε μια χώρα της Αφρικής τους ανθρώπους σε άθλια κατάσταση: μικρά παιδιά να πεθαίνουν από πείνα και αρρώστειες που στον αναπτυγμένο κόσμο έχουμε ξεχάσει, μεγάλους εξαϋλωμένους, με πληγωμένα κορμιά από μολύνσεις και γύρω τους ερημωμένη γη και καταστροφή.
Ρωτά γιατί συμβαίνει αυτό και οι άγγελοι του απαντούν πως ο ίδιος αποφάσισε παλιά ότι έτσι πρέπει να γίνεται για να τιμωρηθεί το ανθρώπινο γένος για το προπατορικό αμάρτημα.
Ο Θεός αποκρίνεται απορημένος: Μα εγώ πλάκα έκανα. Ξανακοιτάζει στη γη και λίγο πιο πάνω στην υδρόγειο βλέπει κάτι καθολικούς ιερείς που περνούσαν ζωή χαρισάμενη.
Ρωτά πάλι ξαφνιασμένος τώρα: αυτοί γιατί δεν υποφέρουν;
Και η απάντηση: Αυτοί Πανάγαθε το ξέρανε ότι έκανες πλάκα...