Ήταν ο Κωστίκας και ο Γιωρίκας, οι οποίοι πήγαιναν σπανίως εκκλησία.
Ένα απόγευμα αποφασίζουν να πάνε στην εκκλησία.
Ήταν Μεγάλη Παρασκευή όμως, η ώρα του επιτάφιου.
Βλέπουν έναν να σηκώνει τον επιτάφιο, έναν άλλο τις εικόνες, άλλον τα κεριά...
Τι να κάνει ο Κωστίκας, σηκώνει την κολυμβήθρα.
Γυρίζει στον Γιωρίκα και λέει:
- Γκαντεμιά, μία φορά ήρθαμε και εμείς στην εκκλησία, και αυτή μετακομίζει!!
Μόλις έχουν φέρει στο θάλαμο τον ασθενή από το χειρουργείο και στο προσκεφάλι του κάθεται η γυναίκα του . Σε κάποια στιγμή , εκείνος ανοίγει τα μάτια του και μουρμουρίζει :
- Είσαι πανέμορφη ...
Η γυναίκα , κολακευμένη , συνεχίζει να κάθεται δίπλα του . Μετά από κανένα μισάωρο , ο ασθενής ξανανοίγει τα μάτια του και λέει :
- Συμπαθητική είσαι ...
- Συμπαθητική ; Πριν από λίγο μου έλεγες ότι είμαι πανέμορφη !
- Ε , τι θες , βρε γυναίκα ; Σιγά σιγά περνάει η επήρεια της νάρκωσης ...