Μπαίνει ο Διοικητής στο ΚΨΜ και βλέπει τέσσερις φαντάρους να τα πίνουν στα κρυφά. Αγριεύει, αρχίζει τις φωνές και ξεκινάει να τους βαράει έναν έναν. Ξεκινάει απ΄τον πρώτο, ξυλίκι κακό, μπουνιές, κλοτσιές και τον ρωτάει κραυγάζοντας:
-Πονάς ρε;
-Όχι!
-Γιατί;
-Γιατί είμαι Λοκαντζής!
Πιάνει τον δεύτερο, το ίδιο, ξυλίκι κακό, μπουνιές, κλοτσιές, και τον ρωτάει κι αυτόν κραυγάζοντας:
-Πονάς ρε;
-Όχι!!
-Γιατί;
-Γιατί είμαι Λοκαντζής!!
Το ίδιο βιολί συνεχίζεται στον τρίτο κ στον τέταρτο:
-Πονάς ρε;
-Όχι!!!
-Γιατί;
-Γιατί είμαι Λοκαντζής!!!
Τέλος πιάνει κ τον πέμπτο, τον κάνει τουλούμι στο ξύλο κι αυτόν κ τον ρωτάει τα ίδια:
-Πονάς ρε;
-Ναι!!!
-Γιατί;;;
-Γιατί είμαι ο καφετζής!!!
1. Στο νησί, ο μικρός λέει στον πατέρα του:
- Μπαμπά, μπορούμε να πούμε ότι ένα πράγμα χάθηκε, αν ξέρουμε πού είναι;
- Ασφαλώς όχι.
- Τότε η φωτογραφική μηχανή δεν χάθηκε, γιατί ξέρω που είναι.
- Πού;
- Στον πάτο της θάλασσας!