Ήταν δύο φίλοι και συζητούσαν:
- Το καλοκαίρι που πήγα σαφάρι, λέει ο ένας, έχασα το τζιπ, και όπως το έψαχνα συνάντησα ένα λιοντάρι.
- Και τί έκανες;
- Αρχισα να τρέχω φυσικά!
- Και δεν σε πρόλαβε;
- Κοίτα να δεις. Κάθε φορά που πήγαινε το λιοντάρι να με πιάσει, τσουπ, όλο και γλιστρούσε!
- Καλά φίλε, εγώ θα είχα χεστεί πάνω μου, λέει ο άλλος με θαυμασμό.
- Και πού νόμιζες ότι γλιστρούσε το λιοντάρι;
Ευχαριστώ για την φυσαρμόνικα που μου έδωσες δώρο τα Χριστούγεννα είπε ο Κωστάκης, όταν για πρώτη φορά έπειτα από τις γιορτές είδε τον θείο Αποστόλη, "είναι το καλύτερο δώρο, στη συλλογή μου".
"Περίφημα", είπε ο θειος, "έμαθες να την παίζεις;"
"Όχι, δεν εννοώ αυτό", λέει ο Κωστάκης, "η μαμά μου, μου δίνει 1000 δρχ κάθε μέρα, να μην την παίξω, και ο μπαμπάς μου δίνει 5000 δρχ. την εβδομάδα
να μην την παίζω τις βράδυνες ώρες."