Στον Παράδεισο ακούγονται φωνές και γέλια από το κάτω πάτωμα.
- Τι γέλια και φωνές ειναι αυτά που ακούγονται από κάτω; ρωτάει ένας τον Θεό.
- Γλεντάν οι κολασμένοι, του λέει ο Θεός. Κάτω στην κόλαση.
- Κι εμείς θέλουμε να γλεντήσουμε. Εμείς, που είμασταν καλοί και σωστοί σε όλη μας, γιατί δεν κάνουμε κι εμείς κάνα γλέντι;
- Ε, τώρα! Δε μπορώ να φέρω ορχήστρα για τρία άτομα!
Πηγαίνει στην Κρήτη ένας τύπος με πολλά λεφτά και μαγεύεται από τις ομορφιές της. Κάποια στιγμή συναντάει έναν ντόπιο ο οποίο κρατά ένα Κρητικό μαχαίρι.
- Φίλε, του λέει, πολύ ωραίο το μαχαίρι σου. Πόσα θέλεις για να μου το δώσεις;
- Δεν είναι για πούλημα, απαντά ο Κρητικός.
- Θα σου δώσω όσα θες, λέει ο πλούσιος.
- Όχι, ξαναλέει ο Κρητικός.
- Να, θα σου δώσω το χρυσό μου ρόλεξ, λέει με λαχτάρα ο πλούσιος.
- Σου πα, δεν σου τη δίνω τη μαχαίρα.
- Μα γιατί; ρωτά ο πλούσιος.
- Γροίκα, λέει ο Κρητικός. Αν μου δώκεις το ρόλεξ τσαι σου δώκω την μαχαίρα, τσαι πάωε στο χωριό, τσαι κάτσω στον καφενέ, τσαι πιω δύο ρατσια, τσαι με πιάκει ο πεντοζάλης, τσαι έρθει κάποος τσαι μου πει: "Τσι μάνας σου το..." Εγώ ήντα θα του πω; "Εννιά παρά τέταρτο;"