Ένας τύπος με μηχανή , πάει να περάσει τα Μεξικανικά σύνορα με δύο σάκους να ισορροπούν στους ώμους του .
Φρουρός : " Τι έχεις στους σάκους ; "
Τύπος : " Αμμο ! "
Ο φρουρός τον κατεβάζει από τη μηχανή , ψάχνει τους σάκους ... γεμάτοι άμμο . Ο τύπος τα μαζεύει , ανεβαίνει στη μηχανή και φεύγει . Μετά από δύο εβδομάδες , πάλι τα ίδια ...
Φρουρός : " Τι έχεις εκεί ; "
Τύπος : " Αμμο ! "
Φρουρός : " Κατέβα να σε ψάξουμε ".
Τα ίδια ... τίποτα παρά άμμος και ο τύπος ανέβηκε στη μηχανή και έφυγε .
Κάθε δύο εβδομάδες , επί έξι μήνες , οι έρευνες συνεχίστηκαν . Τελικά , μια βδομάδα ο τύπος δε φάνηκε . Ωστόσο , τον πέτυχε ο φρουρός στο κέντρο της πόλης και του λέει :
" Κολλητέ , μας είχες τρελάνει . Ξέραμε ότι κάτι πέρναγες λαθραία πάνω - κάτω . Δε θα πω τίποτα σε κανέναν ... τι περνούσες λαθραία απ τα σύνορα ;
Κι ο τύπος απαντά :
" Μοτοσικλέτες " .
Βρισκόμαστε στον πόλεμο του 40.
Ένας τύπος πολεμάει στο μέτωπο και έχει καιρό να στείλει γράμμα στην γυναίκα του την Λένα.
Μια μέρα η Λένα δεν αντέχει στην αγωνία και αποφασίζει να πάει να τον βρει στα χαρακώματα.
Μετά από πολλές δυσκολίες τον βρίσκει και του λέει:
- Γιώργο μου, σας έφερα γλυκά και μεζεδάκια.
Τρελαίνεται αυτός:
- Ρε συ Λένα, γλυκά και μεζεδάκια μας έφερες; Δεν καταλαβαίνεις ότι εδώ δεν έχουμε τα βασικά, κάλτσες και ζεστά ρούχα;
Στεναχωρημένη η Λένα βρίσκει βελόνα και κλωστή και αρχίζει να μαντάρει τις κάλτσες των στρατιωτών εκεί, μέσα στα χαρακώματα.
Τότε όμως πέφτει μια βόμβα, ακούγεται ένα μπαμ και σκοτώνονται όλοι μαζί κι η Λένα...
Ποιό το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας;;;
"Η Λένα προ του τέλους μαντάριζε."