Δυο φίλοι σε μια μοτοσυκλέτα τρέχουν με υπερβολική ταχύτητα. Σε όλη τη διαδρομή ο συνοδηγός επαναλαμβάνει συνεχώς κιχ...κιχ...κιχ...!Κάποια στιγμή εκνευρισμένος ο οδηγός απο τη μουρμούρα σταματάει τη μηχανή και τον ρωτάει:
- Γιατί κάνεις συνεχώς έτσι μες στο αυτί μου και μου έχεις σπάσει τα νεύρα; Σταμάτα επιτέλους!
-Τι λες τώρα; Ο ξάδερφός μου, πέθανε πέρυσι σε δυστύχημα με τη μηχανή, τρέχοντας με υπερβολική ταχύτητα.
- Ε, και;
- Τι...και; Δεν πρόλαβε να πει ούτε...κιχ!
Είναι ένας Κερκυραίος , ένας Κεφαλλονίτης κι ένας Λευκαδίτης , που βρήκαν κάπου σ ένα αραχνιασμένο, σκοτεινό υπόγειο ένα λυχνάρι, απ αυτά τα μυστήρια με τα τζίνι .
Το τρίψανε και ξεπετάχτηκε το τζίνι .
- " Έχετε ο καθένας από μια ευχή, θα σας την πραγματοποιήσω και μετά φεύγω " , λέει το τζίνι .
- " Ψαράς είμ εγώ , ψαράς είν ο πατέρας μου , ψαράς ήταν κι ο παππούς μου κι ο γιός μου ψαράς θα γίνει κι αυτός . Θέλω να γεμίσουν οι ωκεανοί και τα πέλαγα με ψάρια . ", λέει ο Λευκαδίτης .
- " Έγινε ! ", λέει το τζίνι και πραγματοποιήθηκε η ευχή .
- " Θέλω έναν τείχος γύρω απ όλη την Κέρκυρα , έτσι που τίποτα να μη μπορεί να μπει μέσα . , λέει έκθαμβος ο Κερκυραίος .
Μ ένα κροτάλισμα των δακτύλων , το τζίνι πραγματοποιεί κι αυτήν την ευχή .
- " Δε μου το ξαναλές αυτό το περί τείχους ; ", ρωτά ο Κεφαλλονίτης .
- " Να , είναι γύρω στα πενήντα μέτρα ψηλό , 20 μέτρα φαρδύ και τίποτα δεν μπορεί ούτε να μπει ούτε να βγει από εκεί , " λέει το τζίνι .
- " Εντάξει . Γέμισέ το με νερό τώρα ! " , λέει ο Κεφαλλονίτης .