Ο Ζωολογικός κήπος αποφάσισε να χαρίσει την ελευθερία σε μια ζέβρα που γεννήθηκε και μεγάλωσε μαζί τους. Έτσι την έστειλαν σε ένα ήρεμο αγρόκτημα.
- Όταν έφθασε εκεί, στο πρώτο ζώο που συνάντησε είπε:
- Είμαι η ζέβρα, εσύ τι είσαι;
- Είμαι η αγελάδα, απάντησε αυτή.
- Και τι κάνεις εδώ; Ρώτησε η ζέβρα;
- Κάνω γάλα για τον αφέντη μου και μου το αρμέγουν κάθε μέρα, απάντησε η αγελάδα.
Πιο κάτω, συνάντησε άλλο ζώο.
- Είμαι η ζέβρα, εσύ τι είσαι;
- Είμαι η κότα, απάντησε αυτή.
- Και τι κάνεις εδώ; Ρώτησε πάλι η ζέβρα.
- Κάνω αυγά για το αφεντικό μου κάθε μέρα, απάντησε η κότα.
Πιο κάτω συνάντησε ένα άλογο.
- Είμαι η ζέβρα, εσύ τι είσαι;
- Είμαι ένα άλογο, απάντησε αυτό.
- Και τι κάνεις εδώ; ξαναρώτησε η ζέβρα.
- Βγάλε τις πυτζάμες σου, για να σου δείξω.
Ήταν κάποτε ένας τσοπάνης και κρατώντας τη γκλίτσα του,
κατευθυνόταν προς μια εκκλησία. Μπαίνει μέσα και λέει σε μια μεγάλη εικόνα του Αγίου Νικολάου:
- "Αν δε μου κάνεις την ευχή που θα σου ζητήσω θα σε χτυπήσω με αυτήν τη γκλίτσα και θα σε διαλύσω", και του δείχνει τη γκλίτσα. Τα ακούει αυτά ο καντηλανάφτης και μόλις φεύγει ο τσοπάνης, αλλάζει την εικόνα με μια πιο μικρή.
Την επόμενη μέρα ξαναπηγαίνει ο τσοπάνης στην εκκλησία, βλέπει τη μικρή εικόνα και της λέει:
- "Νικολάκη, που είναι ο μπαμπάς σου;"