Είναι ένας Μεξικανός έξω από ένα μπαρ και κοιμάται.
Πάει ο Αγγελόπουλος, ο σκηνοθέτης, τον ξυπνάει και λέει:
- Φίλε με εμπνέεις τόσο πολύ! Θέλω να κάνω μαζί σου μία ταινία. Δεν θα κάνεις κάτι δύσκολο. Θα κοιμάσαι σε αυτήν την καρέκλα, και μετά θα σηκωθείς και σιγά-σιγά θα πας στην απέναντι καρέκλα, θα κάτσεις, θα ρίξεις ένα βλέμμα στην κάμερα και θα ξανακοιμηθείς.
Και απαντά ο Μεξικανός:
- Ρε συ, δεν θες ηθοποιό. Κασκαντέρ θέλεις.
Κάποτε, στη ζούγκλα, τα μυρμήγκια αποφάσισαν να σκοτώσουν τον ελέφαντα. Η κατάσταση είχε φτάσει στο απροχώρητο, αφού, περνώντας πάνω από τις φωλιές τους, τα σκότωνε χωρίς να το πάρει χαμπάρι.
Μαζεύτηκαν λοιπόν ένα εκατομμύριο μυρμήγκια, ανέβηκαν όλα μαζί πάνω σ ένα δέντρο, και περίμεναν τον ελέφαντα να περάσει από κάτω.
Μόλις εμφανίζεται αυτός, τα μυρμήγκια, με αυτοθυσία πέφτουν όλα στην πλάτη του, και τον τσιμπούν.
Χωρίς να πολύ-ενοχληθεί, ο ελέφαντας κουνά λίγο τον ώμο του, και ξάφνου, όλα τα μυρμήγκια πέφτουν κάτω... εκτός από ένα, που με τη βία κρατιέται στον σβέρκο του.
Τότε το πλήθος από κάτω φωνάζει : "Πνίχ τον Μήτσο, πνίχ τον!!!"