Όλη την προηγούμενη βδομάδα μάθαινε η δασκάλα στα παιδάκια την προπαίδεια, έκαναν κι επανάληψη την Παρασκευή, τους είπε όλους να μελετήσουν στο σπίτι το Σαββατοκύριακο και Δευτέρα πρωί-πρωί σήκωσε τον Τοτό για μάθημα.
-Πες μας Τοτό την προπαίδεια.
-Μάλιστα κυρία!...
...μ, μ, μ.
...μμ, μμ, μμ.
...μμμ, μμμ, μμμ.
Στήνει αυτί η κυρία, ξαναστήνει αυτί, δεν άκουγε παρά ένα μουρμουρητό.
-Πιο δυνατά Τοτό, δεν ακούω τι λες.
-Μάλιστα κυρία!...
...μμμ, μμμ, μμμ.
...μμμμ, μμμμ, μμμμ.
-Τοτό, σου είπα πιο ΔΥΝΑΤΑ!
-Κοιτάξτε κυρία, να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα... Τον σκοπό τον ξέρω, τα λόγια δε θυμάμαι καλά.
-Πέφτει ένα αεροπλάνο και σώζεται ένας μόνο βιολιστής μαζί με το βιολί του στην Αφρική.
Εκεί που περπατούσε ξαφνικά ακούει σαματά πίσω του γυρνάει και βλέπει μια αγέλη λιοντάρια να τρέχουν προς τα πάνω του(πολύ πεινασμένα).
-Αρχίζει λοιπόν το τρέξιμο και τα λιοντάρια από πίσω. Τι θα κάνω σκέφτεται .Θα με φάνε τα θηρία!
-Του έρχεται ξαφνικά η ιδέα να παίξει βιολί μήπως και ηρεμήσουν.
-Όντως μετά από λίγο βλέπει τα λιοντάρια να σταματούν, σταματάει και αυτός και παίζει.
-Ξαφνικά από μακριά τρέχει ένα λιοντάρι και τον κατασπαράζει τον βιολιστή.
Δυο ινδιάνοι από την κορυφή του βουνού που παρακολουθούσαν όλη τη φάση.
-Λέει ο ένας στον άλλον, δεν σου είπα ότι θα έρθει το κούφο λιοντάρι όπου να νάνε;