Πηγαίνει στην Κρήτη ένας τύπος με πολλά λεφτά και μαγεύεται από τις ομορφιές της. Κάποια στιγμή συναντάει έναν ντόπιο ο οποίο κρατά ένα Κρητικό μαχαίρι.
- Φίλε, του λέει, πολύ ωραίο το μαχαίρι σου. Πόσα θέλεις για να μου το δώσεις;
- Δεν είναι για πούλημα, απαντά ο Κρητικός.
- Θα σου δώσω όσα θες, λέει ο πλούσιος.
- Όχι, ξαναλέει ο Κρητικός.
- Να, θα σου δώσω το χρυσό μου ρόλεξ, λέει με λαχτάρα ο πλούσιος.
- Σου πα, δεν σου τη δίνω τη μαχαίρα.
- Μα γιατί; ρωτά ο πλούσιος.
- Γροίκα, λέει ο Κρητικός. Αν μου δώκεις το ρόλεξ τσαι σου δώκω την μαχαίρα, τσαι πάωε στο χωριό, τσαι κάτσω στον καφενέ, τσαι πιω δύο ρατσια, τσαι με πιάκει ο πεντοζάλης, τσαι έρθει κάποος τσαι μου πει: "Τσι μάνας σου το..." Εγώ ήντα θα του πω; "Εννιά παρά τέταρτο;"
Μια μέρα ο Χριστός αποφασίζει να πάρει τους μαθητές του και να τους κάνει το τραπέζι σε ένα πολύ όμορφο εστιατόριο.
Μετά από αρκετή ώρα, αφού φάγανε, ο Χριστός φωνάζει τον σερβιτόρο για να του φέρει το λογαριασμό.
Όταν του τον έφερε τον κοιτάζει και λέει:
- Πέτρο κανόνισε το σε παρακαλώ.
Και ο Πέτρος μόλις βλέπει τον λογαριασμό λέει:
- Αντρέα είναι σήμερα η σειρά σου:
Ο Αντρέας με την σειρά του:
- Ματθαίε είναι η σειρά σου να πληρώσεις.
Με τα πολλά και λίγα ο λογαριασμός φτάνει στο τέλος στον Ιούδα, ο οποίος όταν βλέπει τον λογαριασμό δυσανασχετεί και μονολογεί:
- ΦΤΟΥ!!! Ποιος βρίσκει τώρα 30 αργύρια.