Η καταιγίδα έχει αγριέψει, και το θαυμαστό πλοίο που ταξίδευε
για 30 συνεχόμενες ημέρες προσπαθεί να παλέψει μάταια με
τα κύματα, όταν ένας κεραυνός τελείως απότομα και βιαστικά,
ανοίγει μια τρύπα καταμεσής και το πλοίο αρχίζει να
βουλιάζει σιγά σιγά. Το πλήρωμα δεν μπορεί να κάνει τίποτα
να το σώσει, οπότε μαζεύονται όλοι και τους λέει ο καπετάνιος,
κρατώντας την βίβλο στα χέρια του: -"Υπάρχει κάποιος εδώ που
πιστεύει στον Θεό;" Ένας άντρας βγαίνει απο μέσα και του
λέει -"Εγώ πιστεύω!" .Τότε ο καπετάνιος του δίνει την
βίβλο και του λέει: -"Ωραία, πάρε εσύ αυτό και προσευχήσου. Μας
λείπει ένα σωσίβιο" (...)
Πεθαίνει κάποιος και πάει στον άλλο κόσμο.
Φτάνει στις πύλες του παραδείσου, και πάει στον Αγ.Πέτρο να ζητήσει να μπει στον παράδεισο.
Ανοίγει ο Αγ.Πέτρος τα κιτάπια...
- Δεν βλέπω να έκανες τίποτε καλό στην γη. Θυμάσαι εσύ να έκανες τίποτε; τον ρωτάει ο άγιος.
- Ε, μία φορά έδωσα ένα λεπτό σε έναν φτωχό.
- Κοίτα, με αυτό και μόνο δεν γίνεται να σε δεχτούμε στον παράδεισο. Τίποτε άλλο;
- Ε, και μία άλλη φορά πάλι έδωσα ένα λεπτό σε έναν φτωχό.
- Και πάλι δεν μπαίνεις. Τίποτε άλλο;
- Θυμάμαι ότι είχα δώσει και σε έναν τρίτο φτωχό ένα λεπτό.
Προβληματίζεται ο Αγ.Πέτρος και εκείνη την ώρα περνάει και ο Θεός.
Του εξηγεί ο Αγ.Πέτρος την ιστορία και περιμένει την συμβουλή του.
- Πέτρο, αν είναι μόνο αυτά, λέει ο Θεός, δως του τρία λεπτά και στείλτον στον διάβολο...