Ένας νεαρός φοιτητής της ιατρικής, γιος γιατρού κι αυτός, αποφοιτεί προς μεγάλη χαρά του πατέρα του. Μετά την ορκωμοσία λέει στον πατέρα του να τον πάρει στη δουλειά να εξασκήσει τις γνώσεις του.
- Στάσου, παιδί μου, λέει ο πατέρας. Αυτά που έμαθες είναι άχρηστη θεωρία. Την πραγματική ιατρική τη μαθαίνει κανείς στην πράξη. Αύριο θα παμε να επισκεφτούμε μαζί ασθενείς και θα καταλάβεις τι σου λέω.
Πηγαίνουν, λοιπόν, οι δυο τους στην πρώτη ασθενή, μια παντρεμένη νοικοκυρά γύρω στα σαράντα κατάκοιτη από τους πόνους στη μέση.
Ο πατέρας γιατρός πάει να της γράψει τη συνταγή, του πέφτει το στυλό στο πάτωμα, το μαζεύει και λέει στη γυναίκα:
- Κυρία μου, θα πρέπει να κουράζεστε λιγότερο. Δουλεύετε πάρα πολύ μέσα στο σπίτι και δεν κάνει. Λίγη ανάπαυση δεν βλάπτει.
- Έχετε δίκιο γιατρέ μου, λέει η γυναίκα, κι ο άνδρας μου μου το λέει αλλά δεν τον ακούω. Θέλω να είναι όλα στην εντέλεια μέσα στο σπίτι, το χω πάρει από τη μάνα μου.
Όταν βγήκαν από το διαμέρισμα λέει ο γιατρός junior στο μεγάλο:
- Πώς κατάλαβες ότι κάνει πολλές δουλειές, πατέρα;
- Να, παιδί μου. Αφησα το στυλό να πέσει χάμω, επίτηδες. Όταν έσκυψα να το μαζέψω είδα ότι το πάτωμα έλαμπε από καθαριότητα. Δεν υπήρχε σκόνη ούτε για δείγμα. Έτσι κατάλαβα ότι η γυναίκα σκοτώνεται στη δουλειά. Την επόμενη ασθενή θα την εξετάσεις εσύ να δούμε τι έμαθες.
Φτάνουν στην επόμενη ασθενή και την βρίσκουν κατάκοιτη στο κρεβάτι. Πάει ο γιος να γράψει τη συνταγή, αφήνει το στυλό να πέσει στο πάτωμα, το μαζεύει και λέει:
- Κυρία μου, κουράζεστε πολύ. Κάνετε πάρα πολλές δουλειές για την ενορία, αλλά θα πρέπει να τις μετριάσετε λίγο, γιατί θα σας τρέχουμε στο νοσοκομείο. Δεν λέω, ευλογία Κυρίου είναι να εργάζεστε για την ενορία αλλά "παν μέτρον άριστον".
- Αχ, ναι γιατρέ μου έχετε απόλυτο δίκιο. Θα πρέπει να δουλεύω λιγότερο για την ενορία.
Όταν βγήκαν λέει ο πατέρας γεμάτος απορία:
- Πώς κατάλαβες ότι εργάζεται για την ενορία;
- Να, όταν έσκυψα να μαζέψω τον στυλό, είδα τον παπά κάτω από το κρεβάτι.
Ένα ζευγάρι πηγαίνει στο supermarket για τα ψώνια του σαββατοκύριακου. Το ζευγάρι -με την ακρίβεια των τελευταίων χρόνων- έχει πολύ περιορισμένα χρήματα για τα ψώνια του οπότε περιορίζεται στην αγορά των απολύτων απαραίτητων: γάλα για τα παιδιά, μακαρόνια, ρύζι, λίγο κρέας, λίγο τυρί, τα λαχανικά τους...
Κάποια στιγμή ο άντρας περνώντας από την κάβα βλέπει σε προσφορά μια vodka. Μόνο 5 ευρώ!!! Γυρνάει στη γυναίκα του:
- Γυναίκα θα το γλεντήσουμε απόψε! Θα πάρουμε αυτή τη vodka να πιούμε τα ποτάκια μας, να κάνουμε κεφάλι και μετά τρελίτσες... ξέρεις... της χαμογελάει ενθουσιασμένος.
- Τι λες άντρα μου; του λέει αυτή. Μας περισσεύουν λεφτά για vodka;
- φΈχουμε τόσο καιρό να βγούμε έξω για ένα ποτό, ρε γυναίκα, κι ετσι όπως πάει δεν το βλέπω να γίνεται ποτέ. Με αυτή τη vodka με 5 ευρώ θα το ρίξουμε έξω...
- Δεν έχουμε λεφτά για πέταμα, λέει αυτή και τελειώνει εκεί η κουβέντα.
Στον άλλο διάδρομο μετά από λίγο, βλέπει η γυναίκα μια κρέμα προσωπου.
- Αντρούλη μου να την πάρω;
- Πόσο κάνει;
- 67 ευρώ.
- Πλάκα μου κάνεις ρε γυναίκα; Δεν είχαμε 5 ευρώ για την vodka κι έχουμε 67 ευρώ για την κρέμα σου;
- Ναι... όμως την κρέμα θα την βάζω κάθε μέρα στο προσωπάκι μου και μετά από λίγο θα με βλέπεις πιο όμορφη! του λέει ναζιάρικα αυτή.
- Ασε ρε γυναίκα... Δεν χρειάζεται να δώσουμε 67 ευρώ για να βλέπω πιο όμορφη. Και με 5 ευρώ η ίδια δουλειά γίνεται...