Δύο εξερευνητές βρίσκονται στην ζούγκλα και φτιάχνουν μια καλύβα για να περάσουν την νύχτα. Αφού την έστησαν, έπεσαν νa κοιμηθούν, γιατί είχε νυχτώσει. Το άλλο πρωί, ο ένας λέει στον άλλο:
- Aντε, σήκω, γιατί πρέπει να πάμε να κυνηγήσουμε λιοντάρια...
- Αα, εγώ δεν μπορώ να έρθω, φοβάμαι!
- Καλά, πάω εγώ να το σκοτώσω και θα το φέρω να πάρουμε το δέρμα.
Πάει, στην ζούγκλα και ξαφνικά, συναντάει ένα λιοντάρι. Φοβάται και τρέχει για να σωθεί. Το λιοντάρι, τον ακολουθεί, ώσπου φτάνουν στην καλύβα. Ο εξερευνητής ανοίγει την πόρτα και βάζει μέσα το λιοντάρι.
- Σου έφερα το λιοντάρι, λέει στον φίλο του. Τώρα βγάλ'του το δέρμα...!!!
Πάνε στον βασιλιά Σολομώντα, τον ονομαστό έως τις μέρες μας για την σοφή
κρίση του στις δύσκολες περιστάσεις, δύο υποψήφιες πεθερές
με ένα παλικάρι και τσακώνονται:
Σολομών: Τι τρέχει;
Γυναίκα Α : Ω Μεγάλε Βασιλεύ, ο γαμπρός αυτός είναι δικός μου, την κόρη μου
θα παντρευτεί.
Γυναίκα Β: Όχι Μεγαλειότατε, την δική μου κόρη θα πάρει.
Γυναίκα Α: Τη δική μου αγαπάει εδώ και χρόνια.
Γυναίκα Β: Ψεύτρα. Τη δική μου αγαπάει. Ασε που η δική μου τον αγαπάει πιο
πολύ κι από τη ζωή της. Τον φροντίζει, του έχει συμπαρασταθεί στις πιο
δύσκολες στιγμές.
Γυναίκα Α: Ποιες δύσκολες στιγμές και κουραφέξαλα που αν δεν ήταν η δική
μου...
Σολομών: Ησυχία!!!!! Κατάλαβα περί τίνος πρόκειται. Στρατιώτη, φέρε μου το
σπαθί μου. Πρέπει να βρούμε μια δίκαιη και ισότιμη λύση. Να τι θα κάνουμε:
θα κόψουμε το παλικάρι στην μέση
και θα πάρει η κάθε μία σας από ένα μισό.
Γυναίκα Α: Ω σοφέ Βασιλιά. Ποιος θα περίμενε μια τόσο σοφή λύση. Ναι, η
γνώμη σας είναι διαταγή για μένα.
Γυναίκα Β: Όχι Βασιλιά μου, για όνομα του Θεού, μην το κόψεις το παλικάρι.
Δεν πειράζει, δωσ το στην κόρη της άλλης.
Και ο πάνσοφος Βασιλιάς απαντάει:
Η πρώτη κυρία είναι η πραγματική πεθερά.