Αφού πέθανε η δραχμή, πηγαίνει στις Πύλες του Παραδείσου, για να κριθεί.
Εμφανίζεται πρώτα το κατοστάρικο.
Το βλέπει ο Θεός και το στέλνει στον Παράδεισο.
Έρχεται το πεντακοσάρικο.
Λέει ο Θεός: στον Παράδεισο.
Μετά περνάει το χιλιάρικο.
Το στέλνει ο Θεός και αυτό στον Παράδεισο.
Έρχεται η σειρά του πεντοχίλιαρου με το δεκαχίλιαρο.
Τα κοιτάζει καλά καλά ο θεός, καθαρίζει την φωνή του και με οργή φωνάζει: Στην Κόλαση!!!
Σαστισμένα αυτά διαμαρτύρονται και αρχίζουν να απολογούνται και να λένε τι κακό έχουν κάνει.
Ο θεός ανένδοτος. Στην κόλαση, επιμένει και τους λέει: Εσάς τους δύο, δε σας έχω δει ΠΟΤΕ στην εκκλησία.
Ένας Αθηναίος ταξιτζής ρωτάει τον πελάτη του πού πηγαίνει και έκπληκτος τον
ακούει να του δίνει τη δική του διεύθυνση.
Τον πηγαίνει στον προορισμό του, πληρώνεται και με το στόμα ανοιχτό βλέπει
τον άντρα να βγάζει ένα κλειδί, να ξεκλειδώνει και να μπαίνει στο δικό του
σπίτι! Ο ταξιτζής τον ακολουθεί και με το δικό του κλειδί εισβάλλει στο
σπίτι του και διακόπτει τη ρομαντική μυστική σχέση του άγνωστου με τη
γυναίκα του.
<<Χωρίς αμφιβολία σήμερα ήταν η άτυχή του μέρα>> λέει ο ταξιτζής με
φιλοσοφική διάθεση. <<Αν σκεφτείς πως η Αθήνα έχει εβδομήντα χιλιάδες
ταξί!>>