Δύο παντρεμένες φίλες βγήκαν έξω το βράδυ. Πήγαν σε ένα μπαράκι. Ποτό στο ποτό μέθυσαν. Ήρθε η ώρα να φύγουν. Στο δρόμο για να πάνε στα σπίτια τους δεν βρήκαν ταξί και άρχισαν το περπάτημα. Για μια στιγμή ήθελαν να κάνουν την ανάγκη τους. Το μόνο μέρος που βλέπανε στον ορίζοντα για να πάνε να κατουρήσουν ήταν ένα νεκροταφείο.
Τι να κάνουν; Πάνε.
Κατεβάζει η μία το παντελόνι της, κάνει την ανάγκη της, όμως δεν είχε χαρτί να σκουπιστεί. Έβγαλε αναγκαστικά το κυλοτάκι της και σκουπίστηκε.
Κατεβάζει και η άλλη την φούστα της, κατούρησε, όμως και αυτή δεν είχε χαρτάκι να σκουπιστεί και παίρνει την κορδέλα από το στεφάνι ενώς τάφου και σκουπίζεται.
Την απόμενη μέρα οι δύο σύζυγοί τους μιλούσαν στο τήλεφωνο.
Λέει ο ένας στον άλλο:
- Ασε Δημήτρη! Εχτές η γυναίκα μου γύρισε στο σπίτι χωρίς κυλοτάκι!
- Εσύ τυχερός είσαι! Εμένα η γυναίκα μου γύρισε με ένα χαρτάκι κολλημένο στο πισινό της που έγραφε: "Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ"!!
Μια μέρα ένας βάζελος βρίσκει ένα λυχνάρι. Αρχίζει να το τρίβει. Βγαίνει μετά από κάποια στιγμή το τζίνι και του λέει:
- "Αφέντη κάνε τρεις ευχές να σου τις πραγματοποιήσω."
Απαντάει λοιπόν ο βάζελος:
- "Να, θέλω να πάω στην Αμερική και επειδή φοβάμαι τα αεροπλάνα φτιάξε μια γέφυρα να πάω με το αυτοκίνητο."
- "Αφέντη δύσκολο. Πρέπει να πέσουν βουνά λαγκάδια και να στερέψει η θάλασσα. Η δεύτερη ευχή;"
- "Να, μου αρέσει η άγρια δύση και θέλω να έχω δική μου φάρμα."
- "Δύσκολο αφέντη, ο κόσμος έχει αλλάξει. Η τρίτη ευχή;"
- "Να, έξι χρόνια τώρα μου κάνουνε καζούρα οι γάβροι, θέλω να πάρει ο παναθηναϊκός το πρωτάθλημα."
- "Καλά, ποια ήτανε η πρώτη σου ευχή;"