Στην αρχαία Ιερουσαλήμ , ο κόσμος είναι μαζεμένος γύρω από μια μοιχαλίδα την οποία ετοιμάζονται να λιθοβολήσουν . Τότε παρεμβαίνει ο Χριστός και λέει :
" Αυτός που είναι αναμάρτητος ας ρίξει την πρώτη πέτρα " .
Όλοι σταματάνε σαστισμένοι και μένουν μετέωροι με τις πέτρες στα χέρια .
Τότε μια γυναίκα ξεχωρίζει από το πλήθος και αφού παίρνει μια τεράστια κοτρόνα την πετάει στην μοιχαλίδα .
Και ο Χριστός :
" Μάνα , δεν σου είπα να πάψεις να ανακατεύεσαι ; "
Μια μέρα προχωρούσε ο μπαμπάς με τον γιο του στο δρόμο και ξαφνικά βλέπει ο μικρός ένα σπουργιτάκι χάμω με τα ποδαράκια του ψηλά.
Ρωτάει τον μπαμπά του:
- Tι έπαθε το σπουργιτάκι;
- Πέθανε, του λέει ο μπαμπάς.
- Και γιατί έχει τα ποδαράκια του προς τον ουρανό;
- Έτσι θα έρθει ο Χριστούλης και θα το πιάσει πιο εύκολα να το ανεβάσει στον παράδεισο, λέει ο μπαμπάς του.
- Την άλλη μέρα παίρνει ο μικρός τηλέφωνο στο γραφείο τον πατέρα του και μες το κλάμα του λέει:
- H μαμά πήγε να πεθάνει σήμερα. Τι έγινε παιδί μου; του λέει ο μπαμπάς!
- Ήταν ξαπλωμένη με τα πόδια ψηλά και φώναζε:
- "Χριστέ μου έρχομαι", μα ευτυχώς που έπεσε από πάνω της, ο γαλατάς που ήταν εκεί και την κράτησε, αλλιώς θα είχε φύγει κι όλας.