Στην αυλή τού Λουδοβίκου 14ου , υπήρχε ένας γελωτοποιός που έκανε πολύ επιτυχημένα αστεία . Μια μέρα λοιπόν , ο βασιλιάς για να τον δυσκολέψει λίγο , του ζήτησε να κάνει ένα αστείο τού οποίου η δικαιολογία να είναι χειρότερη από την πράξη .
Πέρασαν αρκετές ημέρες . Ένα απόγευμα στον περίπατό του ο βασιλιάς , βλέπει τον γελωτοποιό να χαϊδεύει τα οπίσθια τής βασίλισσας .
Έξω φρενών ο Λουδοβίκος , τον πλησιάζει τον αρπάζει από το λαιμό και τού λέει :
" Πώς τόλμησες ! Θα σε στείλω στην γκιλοτίνα για αυτό που έκανες ! "
" Ω , βασιλιά μου ! " απαντά χαμογελώντας ο γελωτοποιός . " Νόμιζα ότι ήσασταν εσείς ! "
Καλεί ο βασιλιάς τον ξυλουργό, τον κρεοπώλη και τον παγωτατζή και τους λέει:
- Θα σας ρωτήσω κάτι, και όποιος μου πει αλήθεια θα ζήσει. Όποιος όμως μου πει ψέματα, θα τον σκοτώσω ανάλογα με την δουλειά του.
Ρωτάει πρώτα τον ξυλουργό.
Ο ξυλουργός λέει ψέματα.
Του κόβουν το κεφάλι με το πριόνι.
Ρωτά μετά τον κρεοπώλη.
Ο κρεοπώλης λέει ψέματα και τον σκοτώνονουν με έναν μπαλτά.
Ρωτά τον παγωτατζή.
Ο παγωτατζής λέει ψέματα και αρχίζει να γελάει.
- Γιατί γελάς, λέει ο βασιλιάς.
- Εγώ είμαι παγωτατζής! Τί θα κάνεις; Θα μου την γλύφεις μέχρι να λιώσει;