Ένας τύπος δουλεύει στο ταχυδρομείο, στο τμήμα που επεξεργάζεται γράμματα που έχουν σταλεί σε λανθασμένες διευθύνσεις και άγνωστους παραλήπτες.
Μια μέρα, βλέπει ένα γράμμα με διεύθυνση 'Προς τον Θεό'.
"Αυτό πρέπει να το διαβάσω, σκέφτηκε... Για να δούμε τι λέει!"
Ανοίγει το γράμμα και διαβάζει:
"Αγαπητέ Θεούλη, σου ζητώ απεγνωσμένα τη βοήθεια σου. Είμαι μια γιαγιάκα 87 ετών που παίρνω μια πενιχρή σύνταξη που τσίμα-τσίμα με φτάνει να τα φέρω βόλτα.
Χτες στο τρόλεϊ μου κλέψανε την τσάντα μου με 100 ευρώ μέσα. Ήταν τα τελευταία λεφτά που είχα για να περάσω μέχρι να έρθει η σύνταξη του άλλου μήνα. Την άλλη βδομάδα είναι Πάσχα και μάζευα αυτά τα λεφτά πόσους μήνες για να αγοράσω λαμπάδες και δώρα στα εγγονάκια μου.
Περπατάει ένας παππούς στο δρόμο και ξαφνικά αντιλαμβάνεται τον χάρο να τον ακολουθεί.
- Αμάν...λέει, πρέπει κάπου γρήγορα να κρυφτώ...
Τρέχει τρέχει ο πάπους και ο χάρος από πίσω. Φτάνει ο πάπορς απεγνωσμένος σε μια γωνιά και ψάχνει κάπου να κρυφτεί. Ξαφνικά βλέπει απέναντι έναν παιδικό σταθμό και σκέφτεται πως είναι μια πολύ καλή κρυψώνα. Μπαίνει βιαστικά μέσα, πάνω στην ώρα που τα μικρά ετοιμαζόντουσαν για να φάνε και φορούσανε τις σαλιέρες τους.
Τι να κάνει ο πάπους, φοράει και αυτός μια σαλιάρα και κάθεται.
Αρχίζουν όλα μαζί τα πιτσιρίκια να φωνάζουν:
- Μαμ, μαμ, μαμ...
Και τότε ο πάπους κάνει το ίδιο: - Μαμ, μαμ, μαμ...
Τότε αντιλαμβάνεται ένα χέρι στον ώμο του να τον χτυπάει και μια φωνή να του λέει:
- Κάνε γρήγορα Μαμ, γιατί μετά θα πάμε Άτα!!