Ένας τύπος πηγαίνει στο γιατρό.
- Γιατρέ, πρέπει να με βοηθήσεις. Το ...πουλί μου είναι πορτοκαλί!
Ο γιατρός το σκέφτεται λίγο και του ζητάει να κατεβάσει το παντελόνι του για να ελέγξει. Πράγματι, το πουλί του τύπου είναι έντονο πορτοκαλί. Λέει ο γιατρός στον τύπο :
- Αυτό είναι πολύ παράξενο. Μερικές φορές τέτοια συμπτώματα εμφανίζονται από έντονο στρες. Αλήθεια, πως πάνε τα πράγματα στη δουλειά;
Ο τύπος απαντάει ότι είχε απολυθεί πριν από δύο εβδομάδες. Ο γιατρός του λέει ότι μάλλον αυτή πρέπει να είναι η αιτία του στρες.
- Όχι, όχι, λέει ο τύπος, το αφεντικό ήταν πραγματικό καθίκι, έπρεπε να δουλεύω 10-20 ώρες υπερωρία κάθε εβδομάδα και πάντα μα πάντα με εκμεταλλευόταν. Πριν από δύο εβδομάδες βρήκα μια καινούργια δουλειά που μπορώ και ορίζω εγώ το χρόνο μου, πληρώνομαι τα διπλά λεφτά από την προηγούμενη δουλειά και το αφεντικό είναι σπουδαίο.
Έτσι, ο γιατρός συμπεραίνει ότι δεν είναι αυτή η αιτία του στρες.
Ξαναρωτάει τον τύπο:
- Πως είναι η ζωή στο σπίτι;
O τύπος του λέει ότι χώρισε πριν από οκτώ μήνες.
Ο γιατρός σκέφτεται ότι αυτή πρέπει να είναι η αιτία, αλλά ο τύπος πάλι διαφωνεί:
- Όχι, όχι. Για χρόνια, το μόνο που άκουγα ήταν γκρίνια, γκρίνια, γκρίνια. Είμαι πολύ ευτυχής που την ξεφορτώθηκα και ησύχασα.
Έτσι ο γιατρός αναγκάζεται να το ξανασκεφτεί για μερικά λεπτά.
- Δε μου λες, του λέει, πως πας από χόμπι και κοινωνική ζωή;
Ο τύπος απαντάει:
- Τίποτα ιδιαίτερο. Τα περισσότερα βράδια κάθομαι σπίτι, βλέπω καμιά τσοντούλα και τρώω γαριδάκια...
Γεννάει μία γυναίκα, και πάει ο άνδρας της στο μαιευτήριο να δει το μωρό.
Συναντά μια νοσοκόμα:
- Είμαι ο κύριος Παπαδόπουλος. Η γυναίκα μου μόλις γέννησε. Μπορώ να δω το μωρό;
- Ε, ξέρετε κύριε το μωρό έχει ένα μικρό πρόβλημα...
Ο τύπος τρελαίνεται:
- Πρόβλημα; Τι πρόβλημα; Το παιδί! Τι έχει το παιδί μου;
- Ε, να τίποτε... Απλά δεν έχει χέρια...
- Δεν έχει χέρια το παιδί μου; Μα τι λέτε τώρα! Όχι! Δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό. Δεν πειράζει, παιδί μου είναι, θέλω να το δω.
- Ε, ξέρετε, υπάρχει ένα ακόμα προβληματάκι. Δεν έχει πόδια...
- Τι; Δεν έχει πόδια το παιδί μου; Δεν πειράζει! Παιδί μου είναι, θέλω να το δω!
- Έχει και ένα ακόμα πρόβλημα, κύριε.
- Όχι! Δεν είναι δυνατόν! Τι άλλο μπορεί να έχει;
- Να, δεν έχει κεφάλι!
- Δεν έχει κεφάλι;;;!!!! Και τί έχει, τέλοσπάντων, το παιδί μου;
- Να, έχει ένα τεράστιο αυτί.
- Ένα αυτί έχει το παιδί μου;;;!! Δεν πειράζει, παιδί μου είναι, θέλω να το δω.
Μπαίνει ο άνδρας στον θάλαμο, βλέπει ένα τεράστιο αυτί, το αγκαλιάζει και φωνάζει:
- Παιδί μου; Παιδί μου!!
Και η νοσοκόμα απαντά:
- Μην του μιλάτε, δεν ακούει!