Ήταν ένας λεπρός στην φυλακή.
Την μία μέρα του πεφτει η μύτη. Την πιάνει, την πετάει έξω. Τον κοιτάζει περίεργα ο συγκρατούμενος.
Την επόμενη του πέφτει το ένα πόδι. Πάλι το πετάει έξω, πάλι τον κοιτάζει ο συγκρατούμενος...
Την τρίτη, του πέφτει το άλλο πόδι. Πάλι το πετάει έξω, πάλι τον κοιτάζει περίεργα ο συγκρατούμενος και λέει:
- Την κάνουμε σιγά-σιγά, ε;
Σε κάποιο στρατόπεδο της Ελλάδας, αναλαμβάνει τα καθήκοντα του ο νέος διοικητής. Όπως είναι φυσικό του γίνεται η ενημερώσει για όλες τις δραστηριότητες της Μονάδας. Σε κάποια στιγμή του γίνεται και η ενημέρωση από τον υπεύθυνο Αξιωματικό για τις σκοπιές του στρατοπέδου:
- Έχουμε σκοπιά στη πύλη, στον όρχο κ.τ.λ και στο παγκάκι!!!!
- Στο παγκάκι; ρωτάει ο διοικητής, γιατί στο παγκάκι;
- Δεν ξέρω απαντάει ο Αξιωματικός, έτσι το βρήκαμε από τον προηγούμενο διοικητή.
Την επόμενη ημέρα ο νέος διοικητής τηλεφωνάει στον προηγούμενο και των ρωτάει για τη σκοπιά στο παγκάκι.
- Γιατί είχες σκοπιά στο παγκάκι;
- Δεν ξέρω, απαντάει, έτσι το βρήκα από τον προηγούμενο διοικητή.
Έκπληκτος ο διοικητής συνεχίζει την αναζήτηση και τηλεφωνάει στον προπροηγούμενο διοικητή, αλλά εισπράττει την ίδια απάντηση. Συνεχίζοντας της αναζήτηση από διοικητή σε διοικητή φτάνει στον διοικητή 20 χρόνια πριν ο οποίος είχε βάλει και τη σκοπιά.
- Καλημέρα σας είμαι νέος ο διοικητής του στρατοπέδου και θα ήθελα να σας ρωτήσω κάτι
- Παρακαλώ πείτε μου, γιατί είχατε ορίσει την σκοπιά στο παγκάκι;
Και απαντάει ο άλλος. Μη μου πείτε ότι δεν στέγνωσε ακόμα!!!