Ένας Ελληνοαμερικάνος επισκέπτεται τον αδερφό του, ο οποίος είναι βοσκός στην Κρήτη. Έχει μαζί του κι ένα σκύλο ράτσας Αλάσκας. Τον βλέπει ο βοσκός και τον παρακαλά:
- Ασε μου, ρε αδερφέ, τον σκύλο εδώ. Εγώ θα τον έχω στην περιποίηση, και τέτοιο σκύλο δεν βρίσκω εδώ ενώ εσύ θα ξαναβρείς.
- Ναι, του λέει ο ξενιτεμένος, αλλά θέλω να ζει σαν... άνθρωπος! Εμείς στην Αμερική είμαστε πολύ φιλόζωοι.
- Να μη στεναχωριέσαι! Στη μάντρα ή στο σπίτι, θα τον έχω πάντα μαζί μου και μόνο κρέας και γάλα θα τρώει.
Με τα πολλά λύγισε ο Αμερικάνος στη θέληση του αδερφού του. Περνάνε δέκα χρόνια, μοιραία πεθαίνει ο σκύλος. Τηλεφωνά ο βοσκός στον αδερφό του, του το λέει και παίρνει την απάντηση:
- Α, είπαμε, σαν άνθρωπος! Θα τον κηδέψεις χριστιανικά.
- Μα γίνονται αυτά τα πράγματα;
- Πες το στον παπά του χωριού να το κάνει.
Πάει ο βοσκός στον παπά, του λέει ότι θέλει χριστιανική κηδεία για το λυκόσκυλο και του απαντά ο παπάς:
- Σήφη, την τσικουδιά να τη λιγοστέψεις! Ηντα 'ναι αυτά που μου ζητάς;.
- Μα ο αδερφός μου λέει...
Παίρνει το κινητό και μιλά με τον αδερφό του.
- Έλα, παπα-Λάμπρο, με ακούς; Δυόμισι χιλιάδες δολάρια σου στέλνω για την κηδεία του σκύλου αλλά να γίνει όπως πρέπει! Εντάξει;
- Εντάξει! Εντάξει!
Κλείνει το κινητό ο παπάς και λέει του Σήφη:
- Καλά, ρε κουμπάρε! Γιατί δεν μου λες από την αρχή ότι ο σκύλος σου... ήταν ορθόδοξος;
Ήταν ένας τύπος με μία φερράρι και ήθελε να βγει στην εθνική. Σταματάει λοιπόν δίπλα σε έναν ποδηλάτη, ανοίγει το παράθυρο, τον ρωτάει πού να πάει, το ξανακλείνει και φεύγει. Μόλις βγαίνει στην εθνική τρέχει με 100. Ξαφνικά ο ποδηλάτης τον προσπερνάει και του φωνάζει:"...άντεεεςςς...!" Τα ψιλοπαίρνει αυτός και πιάνει τα 150. Προσπερνάει τον ποδηλάτη, αλλά σε λίγο τον ξαναπροσπαρνάει αυτός φωνάζοντάς του: άντες! Τρέχει με 200 τώρα. Τον προσπερνάει αλλά πάλι το ίδιο. Τελικά σταματάει δίπλα στον ποδηλάτη και τον ρωτάει:
-Ρε φίλε, τρέχω με 200 και με προσπερνάς; Πώς γίνεται;
-Τόση ώρα σου φωνάζω, έχουν πιαστει οι τιράντες μου στο παράθυρό σου!!!