Μια κοπέλα φέρνει σπίτι το φίλο της να τον γνωρίσει στους γονείς της , μια που αποφάσισαν να παντρευτούν .
- Ποια είναι λοιπόν τα σχέδιά σου ; ρώτησε ο πατέρας της κοπέλας .
- Έχω πάρει υποτροφία για το Πανεπιστήμιο , απάντησε ο νεαρός .
- Υποτροφία .... μμμμμ .... Αξιοθαύμαστο , αλλά πως θα μπορέσεις να παράσχεις στην κόρη μου ένα σπίτι για να ζήσει όπως έχει συνηθίσει ;
- Θα μελετήσω σκληρά κι έχει ο Θεός .
- Και τι θα κάνεις για να προσφέρεις στην κόρη μου το δαχτυλίδι αρραβώνων που της αξίζει ;
- Θα αφοσιωθώ στις σπουδές μου κι έχει ο Θεός .
- Και παιδιά ; Πως θα μπορέσεις να συντηρήσεις παιδιά ;
- Μην ανησυχείτε κύριε , έχει ο Θεός .
Η όλη συζήτηση συνεχίστηκε έτσι και κάθε φορά που ο πατέρας της κοπέλας ρωτούσε κάτι , ο ιδεαλιστής γαμπρός επέμενε ότι έχει ο Θεός .
Αργότερα η μητέρα της κοπέλας ρώτησε τον άντρα της :
- Πως πήγε η κουβέντα σας ;
- Δεν έχει δουλειά , δεν έχει σχέδια για το μέλλον αλλά τουλάχιστον πιστεύει ότι είμαι Θεός .
Ένας νέος επαγγελματίας ξεκινάει μια επιχείρηση. Νοικιάζει ένα ισόγειο, με καλή θέα και πιάτσα, γωνιακό, το επιπλώνει με αντίκες έπιπλα γραφείου, καινούργιο υπολογιστή κλπ., και κάθεται και καμαρώνει...
Εκεί που καθόταν βλέπει κάποιον στην βιτρίνα. Πιάνει το τηλέφωνο και ανακατεύοντας πολλά χαρτιά επάνω στο γραφείο του κάνει πως μιλάει με κάποιον πελάτη, για μια παραγγελία δεκάδων εκατομμυρίων.
Έρχεται μέσα ο απ έξω, φθάνει στο γραφείο του "Επαγγελματία" και περιμένει, περιμένει, περιμένει...
Όταν με το καλό ο "Επαγγελματίας" κλείνει την υποτιθέμενη παραγγελία, κατεβάζει το ακουστικό, και λέει:
-Σε τι μπορώ να σας βοηθήσω;
Και ο τύπος:
-Είμαι από την τηλεφωνική εταιρεία, ήρθα να συνδέσω το τηλέφωνο!