Συναντούνται δυο φίλοι μετά από πολλά χρόνια:
- Τι κάνεις ρε Γιώργο; Πώς περνάς;
- Αστα ρε φίλε, πέθανε ο πατέρας μου.
- Ο πατέρας σου; Ένας τόσο υγιής άνθρωπος; Πώς; Δε μπορώ να το πιστέψω! Για πες μου τι έγινε;
- Να μωρέ, είχε χαλάσει η λάμπα της κουζίνας και ανέβηκε στην καρέκλα να την αλλάξει... Ξαφνικά όμως ήρθε το ρεύμα.
- Α, καλά, άσε μη μου πεις, κατάλαβα! Τον τίναξε το ρεύμα;
- Όχι! Έτσι όπως ήταν ζαλισμένος, έπεσε και χτύπησε το κεφάλι του στην γωνία του τραπεζιού.
- Α, καλά, άσε μη μου πεις, κατάλαβα! Έμεινε στον τόπο;
- Όχι! Έτσι όπως ήταν ζαλισμένος, πήγε και έχωσε το κεφάλι του μέσα στην τηλεόραση.
- Α, καλά, άσε μη μου πεις, κατάλαβα! Τον έκαψε ζωντανό η τηλεόραση!
- Όχι! Έτσι όπως πολύ ήταν ζαλισμένος πήγε και έπεσε μέσα στα τζάμια του μπαλκονιού.
- Α, καλά, άσε, μη μου πεις! Τον πετσόκοψαν τα τζάμια.
- Όχι!
- Ε, καλά τότε πως πέθανε;
- Ε, στο τέλος, τον πυροβόλησε η μάνα μου, για να μη μας διαλύσει το σπίτι...
Ένας νεαρός κάθεται σε μία γέφυρα και κοιτάζει το ορμητικό ποτάμι. Ξαφνικά πλησιάζει μία γυναίκα αναμαλλιασμένη, κλαμμένη και απελπισμένη και μονολογεί:
- Πέμπτη, Πέμπτη, είναι σήμερα! Και δεν ήρθε στο ραντεβού μας. Τό'ξερα ότι κάποτε θα γίνει και αυτό. Τί να την κάνω την ζωή χωρίς αυτόν;
Με τρομερή απελπισία ρίχνεται στο άγριο ποτάμι και χάνεται στα αφρισμένα νερά. Ο νεαρός που παρακολούθησε ότι συνέβη, ξύνει το κεφάλι του και ψιθυρίζει:
- Βρε την χαζή! Σήμερα είναι Τετάρτη!