Ο Γιάννης, γιατρός στο επάγγελμα, έχει δεσμό μ έναν από τους ασθενείς του.
Είναι όμως πολύ προβληματισμένος με το γεγονός, μιας και θεωρεί ότι έχει
παραβεί τους κανόνες επαγγελματικής δεοντολογίας, τον όρκο του Ιπποκράτη
κλπ.
Η συνείδησή του του μιλάει με δύο φωνές...
Η μία φωνή του λέει:
Μην το παίρνεις τόσο βαριά. Aλλωστε δεν έχεις άλλη σχέση, δεν είσαι παντρεμένος,
δεν απατάς κανένα, και στο κάτω κάτω άνθρωπος είσαι και εσύ βρε αδερφέ και
ούτε ο πρώτος είσαι ούτε ο τελευταίος γιατρός που έχει σχέση με ασθενή του
Η δεύτερη φωνή του επισημαίνει:
Γιάννη... είσαι κτηνίατρος...
Λέει μια μέρα η δασκάλα στη τάξη: Aύριο παιδιά μου θα φέρετε όλοι σας από ένα εργαλείο και θα μας πείτε σε τι χρησιμεύει.
Την επόμενη μέρα:
- Ελενίτσα τι μας έφερες;
- Κυρία έφερα ένα κατσαβίδι.
- Και τι είπε ο μπαμπάς σου ότι κάνει;
- Με αυτό κυρία βιδώνουμε τις βίδες και φτιάχνουμε πολλά ωραία πράγματα.
- Μπράβο Ελενίτσα! Κι εσύ Κωστάκη;
- Εγώ έφερα το σφυρί.
- Και τι είπε ο δικός σου μπαμπάς;
- Ότι με αυτό φτιάχνουμε αλλά και χαλάμε.
- Μπράβο και σε σένα Κωστάκη! Εσύ Τοτέ;
- Κυρία μπορώ να πάρω άλλα 5 παιδάκια;
- Τι να τα κάνεις Τοτέ;
- Είναι λίγο μεγάλο κυρία.
- Εντάξει.
Μετά από λίγο αγκομαχώντας ξαναμπαίνουν μέσα τα παιδάκια με ένα τεράστιο πράγμα.
- Τι είναι αυτό Τοτέ;
- Αυτό κυρία είναι ο ρυθμιστής των καρδιακών χτύπων του παππού μου.
- Και τι είπε ο παππούς όταν το πήρες;
- ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ!!!!!!!!!!!!!!!!