Ήρθε ένας ελληνοαμερικάνος στην Αθήνα και παίρνει ένα ταξί για να δει την πόλη...
Καθώς περνάνε κάτω από την Ακρόπολη ρωτάει τον ταξιτζή:
- Πολύ ωραίο αυτό, πόσο καιρό σας πήρε να το φτιάξετε;
- Τι να σου πω ρε φίλε, δε θα πήρε 50-100 χρόνια;
- Τι λες; Εμείς στο Αμέρικα θα το φτιάχναμε σε 5-10 μήνες.
Πηγαίνουν προς την παραλία και βλέπουν το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.
- Πολύ ωραίο αυτό, πόσο καιρό σας πήρε να το φτιάξετε;
- Ε, αυτό σε 3-4 χρόνια ήταν έτοιμο! λέει ο ταξιτζής με μεγαλύτερο θάρρος αυτή τη φορά.
- Τι λες; Εμείς στο Αμέρικα θα το φτιάχναμε σε 3-4 εβδομάδες!
Ο ταξιτζής έχει αρχίσει να τα παίρνει άσχημα και μόλις περνούν έξω από το Ολυμπιακό Στάδιο ο τύπος τον ρωτάει:
- Πολύ ωραίο αυτό, πόσο καιρό σας πήρε να το φτιάξετε;
Όποτε απαντά ο ταξιτζής αγανακτισμένος:
- Δεν ξέρω ρε φίλε! Χθες που πέρασα δεν ήταν εδώ!
Ήταν κάποτε ενα κοριτσάκι που κάθε βράδυ πριν πάει για ύπνο έλεγε την προσευχή του.
Το ακούει ένα βράδυ ο πατέρας του να λέει:
- Θεούλη μου, να έχεις καλά την μαμά μου, τον μπαμπά μου και να δώσεις ενα μεγάλο φιλί στην γιαγιά μου!
Την επόμενη ημέρα πέθανε η γιαγιά.
Το βράδυ:
-Να έχεις καλά την μαμά, τον μπαμπά και να δώσεις ενα φιλί στην θεία.
Την επόμενη ημέρα πέθανε η θεία.
Ο μπαμπάς που την είχε ακούσει και εκείνο το βράδυ έκατσε εξω απο την πόρτα και άκουσε:
- Να έχεις καλά την μαμα μου, τα αδερφάκια μου και να δώσεις ένα τεράστιο φιλί στον μπαμπά μου.
Ο μπαμπάς πέρασε μία πολύ δύσκολη νύχτα, αλλά μέχρι το βράδυ που γύρισε σπίτι, τίποτε δεν του συνέβει.
- Γυναίκα, λέει στην γυναίκα του, βάλε μου να φάω γιατί είχα μία πολύ δύσκολη μέρα.
- Εσύ είχες δύσκολη μέρα; Εγώ τι να πω που ήρθε σπίτι ο κουμπάρος και πέθανε;