Χτυπάει το τηλέφωνο και το σηκώνει ο Τοτός:
- Ναι, λέει ψιθυριστά.
- Τότό, είμαι ο θείος Λουκάς. Μου δίνεις τον μπαμπά σου;
- Δεν μπορεί, έχει δουλειά, λέει ο Τοτός ψιθυριστά πάλι.
- Καλά, δως μου την μαμά σου.
- Δεν μπορεί, κι αυτή έχει δουλειά, λέει ο Τοτός ψιθυριστά πάλι.
- Ποιός άλλος είναι στο σπίτι;
- Ο αρχηγός της αστυνομίας.
- Καλά, δωσε να του μιλήσω.
- Δεν μπορεί, έχει δουλειά...
- Μα τί κάνουν όλοι αυτοί και έχουν δουλειά; απορεί ο θείος Λουκάς.
- Ψάχνουν να με βρουν...
Δύο γέροι συζητάνε στο καφενείο.
-Αχ ρε Γιώργο έχω αρχίσει και ξεχνάω πολύ τώρα τελευταία.
-Μη σε νοιάζει Κώστα, το ίδιο πρόβλημα είχα και εγώ και πήγα σε ένα γιατρό που μου έδωσε κάτι χάπια και έγινα τελείως καλά. Έλα αύριο από το σπίτι να πιούμε καφέ και να σου δώσω τη συνταγή.
Την επόμενη μέρα ο Γιώργος πάει στο σπίτι του Κώστα.
-Καλώς τον, του λέει.
-Ήρθα για το καφεδάκι και την συνταγή του λέει ο άλλος.
-Καφεδάκι ε. Για να δούμε. Για πες μου ρε Κώστα έναν πόλεμο.
-Δεύτερος Παγκόσμιος του λέει ο άλλος.
-Πιο παλιά;
-Πρώτος Παγκόσμιος;
-Πιο παλιά;
-1821.
-Όχι βρε συ, πιο παλιά.
-Πελοποννησιακός;
-Πιο παλιά.
-Τρωικός Πόλεμος.
-Ναι βρε Κώστα. Και για πες μου ποια ήταν η αφορμή του πολέμου;
-Η ωραία Ελένη βρε Γιώργο.
-Μπράβο βρε Κώστα, εεε Ελένη φτιάξε μας δυο καφεδάκια.
Και φυσικά ο Κώστας δεν την πήρε τη συνταγή.