Πάει ένας τύπος στο ζαχαροπλαστείο, παραγγέλνει την πιο ακριβή πάστα του την φέρνουν, τρώει, πίνει το νερό και σηκώνεται να φύγει.
Τον σταματάει ο σερβιτόρος:
- Κύριε, δεν θα πληρώσετε;
- Όχι, δεν πληρώνω, γιατί ξέρω καράτε.
Ο σερβιτόρος πηγαίνει στο αφεντικό του, του διηγείται την ιστορία και το αφεντικό τον συμβουλεύει να τον αφήσει να φύγει.
Το ίδιο περιστατικό επαναλαμβάνεται καμία δεκαριά φορές και το αφεντικό προσλαμβάνει έναν επαγγελματία μποξέρ, και τον ντύνει σερβιτόρο.
Παρουσιάζεται ξανά ο ίδιος τύπος, παίρνει πάλι την ακριβότερη πάστα, δεν πληρώνει.
Ο σεβιτόρος-μποξέρ τον σταματά.
- Δεν θα πληρώσετε, κύριε;
- Α, θα είσαι καινούργιος εδώ. Εγώ δεν πληρώνω γιατί ξέρω καράτε!
- Ε, και εγώ ξέρω μπόξ.
- Ε, φάε και εσύ μια πάστα!
Ήταν δύο φίλοι, ένας χοντρός και ένας αδύνατος. Και λέει ο χοντρός στον αδύνατο:
- Καλά, πως γίνεται και είσαι τόσο αδύνατος;
- Να, λέει ο αδύνατος. Γυρνώντας από την δουλειά, κοιτάζω το ψυγείο, δεν έχει τίποτε το ιδιαίτερο, και πάω στο κρεβάτι. Εσύ, γιατί είσαι χοντρός;΄
- Ε, εγώ γυρνώντας από την δουλειά πάω στο κρεβάτι, δεν έχει τίποτε το ιδιαίτερο και πάω στο ψυγείο...