Πριν μερικά χρόνια οι " κυρίες " των " κόκκινων φαναριών " περνούσαν κάθε μήνα από υγειονομικό έλεγχο . Είχε φτάσει η συγκεκριμένη μέρα και όλα τα " κορίτσια " είχαν μαζευτεί έξω από το γραφείο του γιατρού και περίμεναν τη σειρά τους . Περνάει τυχαία έξω από το ιατρείο μια γριά , βλέπει τα
"κορίτσια " μαζεμένα και ρωτάει μία .
- Τι γίνεται κορίτσι μου εδώ και είστε όλες μαζεμένες .
Επειδή η κοπέλα ντράπηκε να της πει την αλήθεια της λέει :
- Καραμέλες μοιράζουν γιαγιά .
Τότε λέει και η γιαγιά :
- Θα μείνω κι εγώ να πάρω . Και έμεινε στην ουρά .
Μετά από λίγη ώρα έρχεται και της γιαγιάς η σειρά .
Μόλις τη βλέπει ο γιατρός γουρλώνει τα μάτια του και γεμάτος έκπληξη τη ρωτάει .
- Κι εσύ γιαγιά ; Και η γιαγιά :
- Γιατί παιδάκι μου δεν έχω ψυχή εγώ ;
- Ναι βρε γιαγιάκα αλλά εσύ δεν έχεις ούτε δόντια .
- Δεν πειράζει παιδάκι μου εγώ τις γλύφω .
O Mπόμπos ήταν στην εκκλησία με τη μητέρα του , όταν άρχισε να ζαλίζεται .
- Μαμά, μπορούμε να φύγουμε τώρα ;
- Όχι .
- Νιώθω πολύ άρρωστος . Noμίζω άτι θα κάνω εμετό .
- Toτε βγες έξω από την εκκλησιά , βρες ένα θάμνο να κάνεις εμετό και έλα πίσω .
O Mπόμποs φεύγει αμέσως , και σε ένα λεπτό επιστρέφει .
- Έκανες εμετό ; Του λέει η μητέρα του .
- Nαι .
- Καλά , πότε πρόλαβες να πας έξω , να κάνεις εμετό και να γυρίσεις σε ένα
λεπτό ;
- Δεν χρειάστηκε να πάω έξω , λέει o Mπόμποs , ευτυχώς κοντά στην είσοδο της
εκκλησίας υπήρχε ένα κουτί που έγραφε " Για τους άρρωστους της ενορίας μας " !