Πριν μερικά χρόνια οι " κυρίες " των " κόκκινων φαναριών " περνούσαν κάθε μήνα από υγειονομικό έλεγχο . Είχε φτάσει η συγκεκριμένη μέρα και όλα τα " κορίτσια " είχαν μαζευτεί έξω από το γραφείο του γιατρού και περίμεναν τη σειρά τους . Περνάει τυχαία έξω από το ιατρείο μια γριά , βλέπει τα
"κορίτσια " μαζεμένα και ρωτάει μία .
- Τι γίνεται κορίτσι μου εδώ και είστε όλες μαζεμένες .
Επειδή η κοπέλα ντράπηκε να της πει την αλήθεια της λέει :
- Καραμέλες μοιράζουν γιαγιά .
Τότε λέει και η γιαγιά :
- Θα μείνω κι εγώ να πάρω . Και έμεινε στην ουρά .
Μετά από λίγη ώρα έρχεται και της γιαγιάς η σειρά .
Μόλις τη βλέπει ο γιατρός γουρλώνει τα μάτια του και γεμάτος έκπληξη τη ρωτάει .
- Κι εσύ γιαγιά ; Και η γιαγιά :
- Γιατί παιδάκι μου δεν έχω ψυχή εγώ ;
- Ναι βρε γιαγιάκα αλλά εσύ δεν έχεις ούτε δόντια .
- Δεν πειράζει παιδάκι μου εγώ τις γλύφω .
Μια μέρα ένας δάσκαλος δείχνει στο Γιώργο το γράμμα έψιλον {ε} και τον ρωτά:
-Αυτό που βλέπεις τι είναι Γιώργο;
-Αυτό είναι το γράμμα έψιλον.
Ο δάσκαλος αναποδογυρίζει το έψιλον και το κάνει τρία {3} και πάλι ρωτά.
-Γιώργο αυτό που βλέπεις τώρα τι είναι;
-Έψιλον του απαντά ο Γιώργος.
-Λάθος, του λέει ο δάσκαλος, δεν είναι έψιλον αλλά τρία {3}.
Ο Γιώργος πεισματώνει και υποστηρίζει ότι είναι έψιλον και λέει στο δάσκαλο
-Δάσκαλε, εγώ ή στην ανατολή κοιτάζω ή στη δύση κοιτάζω πάλι ο Γιώργος δεν είμαι.