Πριν μερικά χρόνια οι " κυρίες " των " κόκκινων φαναριών " περνούσαν κάθε μήνα από υγειονομικό έλεγχο . Είχε φτάσει η συγκεκριμένη μέρα και όλα τα " κορίτσια " είχαν μαζευτεί έξω από το γραφείο του γιατρού και περίμεναν τη σειρά τους . Περνάει τυχαία έξω από το ιατρείο μια γριά , βλέπει τα
"κορίτσια " μαζεμένα και ρωτάει μία .
- Τι γίνεται κορίτσι μου εδώ και είστε όλες μαζεμένες .
Επειδή η κοπέλα ντράπηκε να της πει την αλήθεια της λέει :
- Καραμέλες μοιράζουν γιαγιά .
Τότε λέει και η γιαγιά :
- Θα μείνω κι εγώ να πάρω . Και έμεινε στην ουρά .
Μετά από λίγη ώρα έρχεται και της γιαγιάς η σειρά .
Μόλις τη βλέπει ο γιατρός γουρλώνει τα μάτια του και γεμάτος έκπληξη τη ρωτάει .
- Κι εσύ γιαγιά ; Και η γιαγιά :
- Γιατί παιδάκι μου δεν έχω ψυχή εγώ ;
- Ναι βρε γιαγιάκα αλλά εσύ δεν έχεις ούτε δόντια .
- Δεν πειράζει παιδάκι μου εγώ τις γλύφω .
Καθόταν μια φορά ένας σε ένα πάρκο κάτω από ένα δέντρο. Ξαφνικά πέφτει πάνω του ένα χεσμένο πουλάκι! Οικολόγος αυτός, το σκουπίζει και το αφήνει ελεύθερο. Μετά από λίγο ξαναπέφτει πάνω του ένα χεσμένο πουλάκι. Το σκουπίζει και αυτό και το αφήνει. Μετά από λίγη ώρα πέφτει και άλλο ένα χεσμένο πουλάκι. Τι να κάνει, το σκουπίζει και αυτό και το αφήνει. Συνεχίστηκε αυτό κάμποσες φορές ακόμα ώσπου ακούει από το δέντρο μια φωνή:
Ρε φίλε μήπως έχεις καθόλου χαρτί γιατί μου τέλειωσαν τα πουλάκια;