Ένας τύπος έτρεχε με την μηχανή του βράδυ. Ξαφνικά βλέπει τα φώτα ενός περιπολικού να τον ακολουθούν, αλλά σκέφτεται ότι μπορεί να του ξεφύγει.
Ανεβάζει ταχύτητα, 150, ο αστυνομικός πίσω του, 160, 180, 200, τίποτα!
Δεν μπορεί να του ξεφύγει και σταματάει στην άκρη.
Αστυνομικός: - Είχα μια δύσκολη μέρα και τώρα εσύ που δεν σταμάταγες. Θα μπορούσα να σε πάω μέσα, αλλά μια και αυτό είναι μεγάλη ιστορία και εγώ είμαι κουρασμένος, θα σε αφήσω αν βρεις μια δικαιολογία που δεν την έχω ξανακούσει...
Μοτοσικλετιστής: - Ξέρετε, προχθές η γυναίκα μου το έσκασε με έναν αστυνομικό.
Αστυνομικός: - Λοιπόν;
Μοτοσικλετιστής: - Νόμιζα ότι ήσασταν ο ίδιος και με κυνηγούσε να την επιστρέψει.
Αστυνομικός: - Καληνύχτα σας!
Ο νεοσύλλεκτος κάνει βόλτες στον περίβολο του κέντρου εκπαίδευσης όταν περνά από κοντά του ο λοχαγός.
- Καλημέρα, κύριε λοχαγέ! Ωραία μέρα σήμερα, ε;
Ο λοχαγός τσαντίζεται από την τόση οικειότητα και αρχίζει να κάνει ένα κήρυγμα για την εθιμοτυπία, και την ιεραρχία.
Αφού μιλάει για κάνα πεντάλεπτο, γυρίζει ο νεοσύλλεκτος, σκουπίζει το κούτελο και κάνει:
- Κύριε λοχαγέ, αν ήξερα πως θα μου αρχίζατε την μουρμούρα πρωί-πρωί, ούτε καλημέρα δεν θα σας έλεγα!