Ένας δεν αισθάνεται καλά και πάει στον γιατρό για τσεκάπ... Έρχεται ο γιατρός με τα αποτελέσματα.
- Δυστυχώς έχω πολύ κακά νέα. Είσαι βαριά άρρωστος. Σου μένει ελάχιστος χρόνος ζωής!
- Γιατρέ μου! Πόσος χρόνος μου μένει;
- Δέκα.
- Δέκα τι; Χρόνια; Μήνες; Βδομάδες; Τί;
- Δέκα, εννιά, οχτώ, εφτά...
Μεσάνυχτα 9 προς 10 Μαρτίου 1996. Καταφύγιο Φλαμπούρι (ναι, έτσι το λένε)
στην Πάρνηθα.
Αφού οι 3 Ανιχνευτές που χάθηκαν για 11 ώρες στην καταχιονισμένη Πάρνηθα
(ναι, Μάρτιο μήνα έχει χιόνι) ξαναβρήκαν το δρόμο για το καταφύγιο, όλοι
καταχάρηκαν που τους είδαν γιατί είχαν τρελλαθεί από την αγωνία τους.
Μάλιστα είχαν ήδη φύγει 5 καταδρομείς και τους ψάχνανε εδώ και ώρες. Οταν οι
καταδρομείς γυρίσανε, βάλανε τις φωνές τους 3 ανιχνευτές. Ο πιό ήρεμος απ
αυτούς, μετά από όλες τις φωνές, ρώτησε τους ανιχνευτές:
- Καλά, τις φωτοβολίδες δεν τις είδατε;
- (κοιτιούνται μεταξύ τους) Οχι, δεν τις είδαμε...
- Ε, το φανταστήκαμε ότι δεν θα τις βλέπατε, γι αυτό δεν τις ρίξαμε!