Ένας άντρας μέσα σε ένα αερόστατο συνειδητοποιεί ότι έχει χαθεί. Μειώνει ύψος και βλέπει έναν άλλο άντρα από κάτω. Κατεβαίνει κι άλλο και φωνάζει:
- Συγγνώμη, μπορείτε να με βοηθήσετε; Υποσχέθηκα σε ένα φίλο ότι θα τον συναντούσα εδώ και μια ώρα, αλλά δεν ξέρω πού είμαι.
Ο άντρας από κάτω του απαντάει:
- Είσαι σε ένα αερόστατο ζεστού αέρα σε ύψος περίπου δεκαπέντε μέτρων. Βρίσκεσαι στις 38 μοίρες ανατολικά γεωγραφικό μήκος και στις 23 μοίρες βόρεια γεωγραφικό πλάτος.
- Μήπως είσαι κομπιουτεράς; ρωτάει ο αιωρούμενος.
- Ναι, είμαι, λέει εκείνος στο έδαφος, πώς το κατάλαβες;
- Κοίτα, ό,τι μου είπες είναι τεχνικά σωστό, αλλά δεν έχω ιδέα τι να κάνω με την πληροφορία που μου έδωσες και το γεγονός παραμένει ότι είμαι ακόμα χαμένος. Ειλικρινά, δε με βοήθησες και πολύ ως τώρα. Ο από κάτω λέει:
- Kι εσύ πρέπει να είσαι manager.
- Πράγματι! Εσύ πώς το κατάλαβες;
- Κοίτα, δεν ξέρεις πού είσαι, ούτε πού πας. Έχεις ανέλθει στο ύψος σου χάρη σε μια μεγάλη φούσκα. Έδωσες μια υπόσχεση πού δεν γνωρίζεις πώς να την κρατήσεις, και περιμένεις από τους από κάτω σου να λύσουν τα προβλήματά σου. Το θέμα είναι ότι βρίσκεσαι ακριβώς στην ίδια κατάσταση όπου βρισκόσουν πριν με ρωτήσεις, αλλά, κατά κάποιο τρόπο, τώρα μοιάζει να είναι δικό μου σφάλμα.
Μπαίνει μια μέρα ένας κύριος μέσα σε ένα άδειο λεωφορείο. Κόβει εισιτήριο και κάθεται στο πίσω μέρος του λεωφορείου. Μετά από δύο στάσεις αρχίζει και μπαίνει πολύς κόσμος και ο εισπράκτορας του λέει:
- "Κύριε μπορείτε να πάτε πιο μπροστά σας παρακαλώ;"
Εκείνος πάει πιο μπροστά. Στην επόμενη στάση μπαίνει και άλλος κόσμος και του λέει πάλι ο εισπράκτορας με ύφος επιτακτικό:
-"Κύριε πηγαίνετε πιο μπροστά".
Εκείνος εκνευρίζεται αλλά κάνει μια υποχώρηση και πάει πιο μπροστά. Στο τέλος αφού έγινε αυτό και άλλες φορές και ο κύριος είχε φτάσει μπροστά στον οδηγό του λέει πάλι ο εισπράκτορας στην επόμενη στάση:
- "Κύριε πηγαίνετε πιο μπροστά"
Εκείνος του απαντάει φανερά εκνευρισμένος:
- "Αι στο διάολο ρε αλήτη εγώ πλήρωσα εισιτήριο και εσύ με πας με τα πόδια".