Ένας τύπος οδηγώντας υποδειγματικά με τη γυναίκα του και την πεθερά του στο πίσω κάθισμα πάνε ταξίδι. Τον ακολουθεί για πολύ ώρα ένα αυτοκίνητο της αστυνομίας με συμβατικές πινακίδες και παρατηρεί όντως ότι οδηγεί άψογα. Παρ όλα αυτά μετά από λίγη ώρα βάζει το καρούμπαλο πάνω και του λέει να βγει δεξιά. Κατεβαίνει κάτω ο τύπος απορημένος και ακούει έκπληκτος τον τροχονόμο να του λέει ότι στα πλαίσια ενός πιλοτικού προγράμματος η αστυνομία δε γράφει μόνο αλλά και επιβραβεύει με 300.000 δρχ. τον καλύτερο οδηγό της βδομάδας. Έτσι μιας και κρίθηκε αυτός ο καλύτερος του δίνει ο τροχονόμος την επιταγή. Μία κοπέλα τέλος από τη στατιστική υπηρεσία τον ρωτά τι θα κάνει αυτά τα απρόσμενα λεφτά.
Καθώς σκέφτεται αυτός, ενθουσιασμένη η γυναίκα του λέει:
Nίκο μου να πας να βγάλεις δίπλωμα, ευκαιρία είναι.
Σαστίζει ο τροχονόμος κι αρχίζει να φωνάζει.
Με τις φωνές ξυπνάει η γιαγιά και καθώς βλέπει τον αστυνόμο σαλταρισμένο μπροστά τους λέει:
Και στο λεγα Νίκο μου, με κλεμμένο αμάξι, δε θα πάμε μακριά, θα μας πιάσουν!
Και εκείνη την στιγμή πετάγεται και ο Πάσαρης από το πορτ μπαγκαζ και φεύγει τρέχοντας.
Είναι μια γυναίκα στο νοσοκομείο, στο προσκέφαλο του άνδρα της ο οποίος βρίσκεται σε κώμα εδώ και πολλούς μήνες. Ωστόσο αυτή δεν το κουνάει στιγμή και περιμένει πότε θα επανέλθει ο αγαπημένος της.
Μια μέρα, σε μια ανύποπτη στιγμή, βλέπει το άνδρα της να βγαίνει από το κώμα και εκείνος κουνά το κεφάλι του για να πλησιάσει εκείνη, προφανώς για να της ψιθυρίσει κάτι. Πράγματι, βάζει το αυτί της κοντά στο στόμα του άντρα της και ο άντρας της, με δάκρυα στα μάτια της λέει:
"Γυναίκα μου, ήσουν μαζί μου σε όλες τις αναποδιές. Όταν με απολύσανε ήσουν εκεί για να με στηρίξεις, όταν η δουλειά μου φαλίρισε ήσουν κοντά μου, όταν με κλέψανε και με πυροβολήσανε, ήσουν κοντά μου. Όταν χάσαμε το σπίτι, ήσουν πάλι δίπλα μου, όταν η υγεία μου άρχισε να καταρρέει, πάλι δεν με άφησες... Τελικά, ξέρεις κάτι;"
"Τι;" απάντησε η γυναίκα, μην μπορώντας να κρατήσει τα δάκρυα της από την συγκίνηση...
"Τελικά, είσαι πολύ γκαντέμω!"