Αληθινή ιστορία: Η μάνα του Σταμάτη είναι βαριά άρρωστη και ο θείος του ο μπάρμπα-Θανάσης αποφασίζει να κατέβει (για πρώτη φορά στη ζωή του) στην Αθήνα από το χωριό για να τον βρει και να τον φέρει πίσω για να προλάβει τη μάνα του ζωντανή. Ο μπάρμπα-Θανάσης όμως δεν ξέρει πού μένει ο Σταμάτης στην Αθήνα. Το μόνο που ξέρει είναι ότι έχει ένα μεγάλο φορτηγό και κάνει μεταφορές.
"Θανέβω, θα κατέβω το δρόμο" σκέφτεται "που θα με πάει κάπου θα ιδώ το φορτηγό. Aντε το πολύ να κάθεται στο καφενείο"
Κατεβαίνει πρωί-πρωί στη Λάρισα και αρχίζει να περπατάει, να περπατάει, να στρίβει δεξιά, να στρίβει αριστερά. Ζαλίστηκε από το θόρυβο, τα αυτοκίνητα, τα μαγαζιά.
Κάποια στιγμή εκεί που πάει να περάσει απέναντι σε μια διασταύρωση ακούει μια σφυρίχτρα και το τροχονόμο να του φωνάζει:
"Πού πας, παππού, το ΣΤΑΜΑΤΗ δε τον βλέπεις;"
"Πούντος, παιδάκι μου, και τον ψάχνω απ τα χαράματα;"
Η Μπόμπα είναι στο κήπο και μ' ένα πλαστικό φτυαράκι σκάβει ένα μεγαλούτσικο λάκκο.
Ένας γείτονας τη βλέπει και ρωτάει απορημένος:
- Γιατί χρυσό μου, της λέει, σκάβεις αυτό το λάκκο;
- Να κύριε, του απαντάει αυτή λυπημένα και με κάποιο δάκρυ που μόλις αρχίζει να κυλάει..., τον κάνω για το ψαράκι μου που πέθανε...
- Ναι, αλλά..., επιμένει ο μεγάλος, δεν νομίζεις ότι ο λάκκος είναι πολύ μεγάλος για ένα μικρό ψαράκι;
- Καλά τα λέτε, απαντάει η μικρή με θυμό που μόλις και αρχίζει να εκδηλώνεται, αλλά... το ψαράκι μου είναι στη... κοιλιά του... γάτου σας.....!!!!!!