Ένας κύριος πήγε σ' ένα εστιατόριο να φάει.
Είχε όρεξη για κοτόπουλο Φρανκφούρτης. Έρχεται ο σερβιτόρος να του πάρει παραγγελία:
- Ένα κοτόπουλο Φρανκφούρτης παρακαλώ, λέει ο πελάτης.
- Μάλιστα, αμέσως.
Πάει στο μάγειρα και του λέει τι ζήτησε ο πελάτης.
Εκείνος πάει αμέσως στο ψυγείο κρεάτων και φέρνει ένα απλό κοτόπουλο.
- Πάρε αυτό. Φρανκφούρτης δεν έχουμε. Σιγά μην το καταλάβει. Όλα ίδια είναι.
O σερβιτόρος πάει το κοτόπουλο στον πελάτη. Ο πελάτης το κοιτάζει καλά και μετά το φέρνει στην μύτη του.
- Δεν είναι αυτό που ζήτησα. Αυτό είναι Καλαμάτας!
Έκπληκτος αυτός, πάει στην κουζίνα και ζητάει ένα άλλο. Γίνεται πάλι το ίδιο. Tο πάει στον πελάτη, εκείνος το μυρίζει και λέει:
- Αυτό είναι Χίου!
H ιστορία επαναλαμβάνεται...
- Αυτό είναι Μιμίκος... Αυτό είναι Αρτης... κλπ.
Ξαφνικά ένας πελάτης που τον άκουγε, σηκώνεται, πάει κοντά και του λέει:
- Ρε φίλε, εγώ είμαι υιοθετημένος και δεν γνωρίζω την καταγωγή μου. Δεν με μυρίζεις και εμένα, να μου πεις από που είμαι;
Δυο φυλακισμένοι συζητάνε για τα κατορθώματα τους.
1ος «έκλεψα μια τράπεζα και με βάλανε μέσα 20 χρόνια»
2ος «σκότωσα έναν άνθρωπο και με βάλανε μέσα 6 μέρες»
1ος «τι; Εγώ έκλεψα μια τράπεζα και μου ρίξανε 20 χρόνια,
και εσύ σκότωσες άνθρωπο και σου έριξαν μόνο 6 μέρες;»
Ποιον σκότωσες;
2ος «έναν δικηγόρο»