Ένας κύριος πήγε σ' ένα εστιατόριο να φάει.
Είχε όρεξη για κοτόπουλο Φρανκφούρτης. Έρχεται ο σερβιτόρος να του πάρει παραγγελία:
- Ένα κοτόπουλο Φρανκφούρτης παρακαλώ, λέει ο πελάτης.
- Μάλιστα, αμέσως.
Πάει στο μάγειρα και του λέει τι ζήτησε ο πελάτης.
Εκείνος πάει αμέσως στο ψυγείο κρεάτων και φέρνει ένα απλό κοτόπουλο.
- Πάρε αυτό. Φρανκφούρτης δεν έχουμε. Σιγά μην το καταλάβει. Όλα ίδια είναι.
O σερβιτόρος πάει το κοτόπουλο στον πελάτη. Ο πελάτης το κοιτάζει καλά και μετά το φέρνει στην μύτη του.
- Δεν είναι αυτό που ζήτησα. Αυτό είναι Καλαμάτας!
Έκπληκτος αυτός, πάει στην κουζίνα και ζητάει ένα άλλο. Γίνεται πάλι το ίδιο. Tο πάει στον πελάτη, εκείνος το μυρίζει και λέει:
- Αυτό είναι Χίου!
H ιστορία επαναλαμβάνεται...
- Αυτό είναι Μιμίκος... Αυτό είναι Αρτης... κλπ.
Ξαφνικά ένας πελάτης που τον άκουγε, σηκώνεται, πάει κοντά και του λέει:
- Ρε φίλε, εγώ είμαι υιοθετημένος και δεν γνωρίζω την καταγωγή μου. Δεν με μυρίζεις και εμένα, να μου πεις από που είμαι;
Είναι ένα Λαρισαίος και βρίσκεται στην Αθήνα. Θυμάται πως δεν έχει πάρει κολόνια και έτσι πηγαίνει στο Hondos.
Ζητάει την κολόνια απ την πωλήτρια και της ζητά να του προτείνει κάποια. Αυτή του λέει:
Πάρτε τη boss for men.
Κι αυτός απαντά:
Τι λες ρε κοπελιά; Ιγο αχρησιμοποίητη θέλω και όχι φορμεν!!!!!